Raymond van het Groenewoud - Tot Morgen (1998)

FOEI FOEI FOEI en we hebben weer gedronken!

Van Raymond's recentere werk, vind ik deze plaat een hele goeie, en ook al is het niet zijn beste werkstuk, het is een goed album, en een weinig ondergewaardeerd. Deels ten onrechte, want alle RVHG-ingredienten zijn er weer.... maar anderzijds: 16 nummers waarvan niet alle 16 even geslaagd, het ware misschien beter enkele de echt sterke songs te behouden, en desnoods met maar 10 songs aan te komen zetten.... Een album met wat mindere - maar an sich niet slechte, daarvoor is Raymond een te goed/groot (!) artiest - halfgeslaagde songs, én enkele...
juweeltjes...

Laat ons het dan over die juweeltjes hebben.... daar reken ik dan zeker het eerder vermelde "Foei Foei Foei" (en we hebben weer gedronken), de aanklacht tegen de alsmaar verder oprukkende administratie/papierencultuur in "Formulieren", maar vergeten we ook niet "Ochtendlied" en "Tot Morgen", maar vooral toch ook "Help de Rijken" én... "Harde Porno"!

Weerom zijn alle bekende RVHG-ingrediënten aanwezig: humor en (zelf)relativering, af en toe wat stout tegen schenen schoppend, en soms gewoon romantisch of vrijbljvend naief...

Geen absolute must, maar wel gewoon een goed album... niet meer, maar zeker ook niet minder.

Raymond is als wijn; beter met de jaren. Alweer veel prachtige liedjes, en behalve ingetogen chanson, ook meer funky stuff. Vaak ook tongue-in-cheek, maar daar is R. grootmeester in.
Ja, fijne plaat, weinig flauwiteiten, veel prachtige liedjes, een groeier van een plaat ook.
In M'n Hoofd vind ik ronduit schitterend!

****

Dit is Raymonds meesterwerk... tot op heden. Alle songs zijn en blijven goed (misschien met uitzondering van ' Help de rijken' dat na een paar keer verveelt).

Breed scala aan stijlen, maar allemaal echt Raymond...

Laten we eerlijk zijn, als je een zo'n afgezaagde cover als Try A Little Tenderness (wat maar niet aan schoonheid wil inboeten daardoor) zo kunt brengen en vertalen, doet de rest van het album er al lang niet meer toe. Hulde!

TOT MORGEN 1998

Elk nieuw album van Raymond wordt autobiografischer.
Het staat ook stevig op twee benen: de liefde en de maatschappijkritiek.

Jammer dat Een Beetje Tederheid de eerste single werd.
Een te ingetogen liedje om potten te breken. Op de radio hoorde je
het vaakst Ik Geloof U Niet dat nadien nooit op single werd gezet.

Daarin rekent VHGW af met alle sensatiegeile televisiemakers.
Of met de nieuwe rijken voor wie het woord crisis niet lijkt te bestaan.
Help de Rijken spuit kritiek: laconiek op Groenewouds wijze.

Foei Foei Foei is een vettig potje zelfkritiek op single.
Later gecoverd door Mira, nog zo'n Vlaams talent.

Maar de grootste prijzen zijn toch voor de intiemere songs.
Het muzikale themaatje in Bij Jou te Zijn bijvoorbeeld
of de heel introspectieve tekst van In M'n Hoofd.

Allebei op single ook, maar te weinig hitpotentie.
Daarvoor moet je zijn meezingers kiezen.