Rainbow Train - Accompanied By... (1978)

Als we het toch hebben over mooie albums; wat was dit toch een te gek bandje. Alhoewel, bandje, het was misschien eerder een heel orkest. Alle topmuzikanten van Nederlandse bodem uit de Hans Vermeulen-kring waren destijds bij elkaar gezet en dat levert dan zo'n te gekke plaat op. In de Rainbow Train zaten buiten Sandy Coasts Hans Vermeulen ook onder andere zijn broer Jan, Anita Meyer, Dianne Marchal, Martha Pendleton en Jan Rietman.

Wat een mooie nummers, wat een creativiteit! En een mooie, dromerige sound. Melancholieke nummers, waar niet op de tijd wordt gelet, afgewisseld met lekkere singles in de vorm van 'Another band' en 'Heaven on earth' dat beide Top 40-hits werden.

Rainbow Train met al die getalenteerde musici heb ik een aantal keren zien optreden in cafe de Barbaars in Voorburg.
Eigenlijk was het meer met elkaar jammen en uitproberen, maar het was geweldig. Ik heb nog cassettebandjes van twee albums.
Hun eerste "I Only Know My Name" staat vol met door Stevie Wonder geinspireerde muziek en is erg goed.
Hun tweede album "Accompagnied By" vind ik teleurstellend, ondanks beide Top 40 nummers.

Ik vind met name 'Heaven on Earth' sterk, al lijkt het wel erg veel op 'Casey Jones' van The Grateful Dead.

Ik heb bij deze groep echter wel snel het gevoel dat ik nu wel genoeg gehoord heb. Toch allemaal iets te voorspelbaar en conventioneel.

Het boeit me in ieder geval meer dan Hans Vermeulen solo of Sandy Coast.

Gisteren deze LP voor 1 Euro per stuk op een rommelmarkt meegenomen.
Ik had de 2 hits van dit album al in mijn collectie. Ze staan ook op een CD waar al die Sandy Coast singles op staan.
De rest van de nummers laat de wat serieuzere popkant van Hans Vermeulen horen.
Belangrijkste nummer is toch het lange Good Morning Bad Day, dat als een speelfimpje klinkt.
In het nummer Here's To The Business hoor je dat Hans er echt de pest er in heeft. In de tekst zingt hij dan ook 'Fuck the business'. Kiss Me Goodnight klinkt net zoals Anita Meyer's solowerk.
Ze behoort tot Nederland's beste zangeressen en heeft heus wel een aantal aardige nummers opgenomen, maar meestal vind ik haar repertoire-keuze niet zo verrassend.
Martha Pendelton schreef en zingt het sluitstuk No Name. Het is een ander soort nummer dan de Hans Vermeulen-songs, meer jazz en past meer op een solo-album. Het rommelige praat-intro is nogal een beetje misleidend.
Mooi plaatje, maar bij de eerste draaibeurt verwachtte ik ook songs die in dezelfde lijn als de 2 singles lagen.
Ik heb 'm vandaag met het software-programma Audacity op CD-R gezet.
Die eerste plaat op het Mercury-label onder de naam Hans Vermeulen & Rainbow Train hoop ik ook nog eens tegen te komen. Wel vreemd dat beide albums nooit de LP-lijsten gehaald hebben.
Bij Fonos.nl zag ik dat deze Accompanied by Rainbow Train voor 19,95 gedigitaliseerd verkrijgbaar is en dat is bijna hetzelfde bedrag (20 Euro) dat ik gisteren voor mijn 20 LP's op de rommelmarkt kwijt was.