Xingu Hill - Alterity (1999)

Ik kwam met Xingu Hill in contact via Carbon, breakcore verzamel CDtje. Toen het om een Belgische artiest bleek te gaan, en hij nog eens een album op Hymen gereleased had, ben ik er maar snel achteraan gegaan.

Alterity is op zich een aardig album, maar wel een stuk rustiger dan het Carbon gebeuren. Soort van downtempo Hymen release dit. Rustige en kalme ritmes, maar wel scherp, en af toe stevig snerpend. "Core Illness" begint rustig genoeg, met enkele warme melodie samples en rustige ritmes. "Worms" is een wat schel (stevige beep) tussenstukje, dat "Bandwidth Barons" inleidt. Wat bleepier, en dansbaarder, al blijft het wel een rustig trackje. Ritmes zijn gewoon een beetje prominenter aanwezig. "One Of Us" is enerzijds nog iets scherper, maar tevens ook wat melodischer. Mooie track, met enkele prachtige waves als basis.

"Ziggurat Seven" blijft ook kwalitatief goed, met zachte waves en dito ritmes. Zeer kalme track, die wel een beetje de neiging heeft om in de achtergrond weg te zinken. "Identities Are Fluid" is de topper van de CD, met wat meer ambient invloeden, vooral in de samplekeuze. Track heeft een serieuze aanloop nodig, maar eens het halverwege op kruissnelheid (kuch) komt is't een wondermooi nummer. "The Conquistador ..." is jammer genoeg wat een domper na "Identities Are Fluid". Vooral een drum die net te organisch klinkt verpest het geheel. Verder wel een aardig nummer, maar tjah. Afsluiten doet het album (niet onverwacht) in alle rust. Hoewel "The Texas Prayer Machines" toch wel climaxt in een zeer aparte en obscure sfeer. Draait van regular ambient naar dark ambient met industrial invloeden.

Al bij al een degelijk album, maar echte toppers ontbreken, en veel nieuws brengt dit album mij ook niet. 3.5*