Steve Kuhn - Trance (1974)

Geen berichten en vrijwel geen stemmen voor Steve Kuhn op deze site. Dat terwijl deze man toch bovenste plank jazz maakt en dat ook nog eens laat uitbrengen door kwaliteitslabel ECM wat eigenlijk sowieso al een aanbeveling behoort te zijn.

Maar goed misschien dat dit kleine bericht en hoge cijfer nog iets teweeg gaat brengen.

Steve Kuhn (elektrische and akoestische piano), Steve Swallow (bas), Jack DeJohnette (drums), Sue Evans (percussie)

Album met vele gezichten, deze 2e van Kuhn op het ECM label. De opener kent de vrij typische ECM sound, wat voor mij juist geen aanbeveling is, maar dit is toch wel een lekker nummer. Echter met nummers als A Change of Face, Something Everywhere en The Young Blade lijk je opeens overgeschakeld te zijn naar een Return to Forever album, want schalt zo maar je reinste jazz fusion uit de speakers. Squirt is een totaal vervreemdende interactie tussen piano en drums, net als The Sandhouse, waar geen touw aan vast te knopen is bij eerste beluistering. Enzovoorts. Complexe shit dus, waar buiten de fusion erg weinig swing in zit en waar ik echt nog een paar keer naar moet luisteren om te kunnen beoordelen wat ik er nu echt van vind.

Een warrig album, zonder dat de onstuimigheid tot aangename, sfeerverhogende muziek leidt. Een van de zwakkere platen op ECM.