Op zich weet Monolake hier een woenstijnsfeertje prima op muziek te zetten. Je waant je echt in de Gobiwoestijn als je deze plaat opzet. In die zin prachtig gedaan.
Helaas gebeurt er in deze woestijn blijkbaar niet zo heel veel spannends en dat is te merken aan het lange voortkabbelen van veelal hetzelfde. Ik denk dat Monolake dit heel wat kernachtiger had kunnen doen en met een vijfde van de tijd een track had kunnen maken die je niet wegskipt.