Andrew Bird - Soldier On (2007)

Fijn! 8 "nieuwe" nummers! deze moet ik hebben!

Deze 'tour only' EP is echt té mooi om zo slecht verkrijgbaar te zijn.

Download 'm desnoods.

Deze nummers moeten door de Andrew Bird liefhebber gehoord worden!

4*

Hele mooie EP van Andrew Bird. Deze man kan weinig verkeerd doen volgens mij. De nummers klinken weer heerlijk, en door dat goddelijke getokkel op die viool wordt ik spontaan verliefd op de muziek.

Leuk artwork ook!

Toch nog even de loftrompet afsteken over deze waanzinnig goede EP. Een absolute aanrader voor iedereen die het andere werk van Andrew Bird kon waarderen, maar ik beveel hem ook van harte aan als kennismaking.

Wat mij vooral opvalt aan deze EP, is dat hij een stuk ingetogener is in vergelijkingen tot de meeste voorgaande albums, al liggen sommige nummers wel duidelijk in de lijn van het oudere werk. Het openingsnummer is dan een mooi voorbeeld. Een wat minder warm nummer, maar absoluut de moeite waard. 'Sic of Elephants' slaat dan die rustige en ingetogen weg in. Lief nummertje met subtiele tokkel geluidjes van de viool, en een refrein dat het hele nummer omhoog tilt, maar overal blijft het ingetogen en wordt het nergens teveel. 'The Water Jet Silice' barst van de schoonheid. Vooral de vocalen spelen een centrale rol. En dan het muzikale intermezzo... even een traantje wegpinken hoor.

Dan krijgen we een remix van het nummer 'Plasticities' dat ook al op zijn vorige album aanwezig was. Ik zou het zelf geen remix noemen, maar eerder een wat ingetogenere versie, al verschilt er eigelijk niet zo gek veel. Neemt niet weg dat het een fantastisch nummer is.
'Heretics' was ook al te vinden op het voorgaande album, alleen gaat het hier om een vroegere versie van het nummer. Hier is duidelijk verschil te maken. Daar waar het andere versie wat indie begint en de strijkers vervolgens zorgen voor een wat oosters sfeertje, is hier gekozen voor een minimalistische aanpak. Alleen een gitaar en vocalen. Een hele verbetering voor deze track. Mij pakt het in ieder geval veel meer.

Bij het 2e deel van het album wordt dan toch echt duidelijk dat meneer Bird ietwat andere wegen gaat bewandelen, waardoor de muziek zich toch echt onderscheid van hetgeen waarvan ik hem ken. En dat maakt het zo'n geweldige muzikant. Door verschillende paden langs te gaan, creëert hij een geweldige balans waarin ieder nummer perfect past tussen de andere.
'Sectionate City' is dan een mooi instrumentaal nummer. Dat kan ik altijd zeer waarderen van hem. De beste man bespeeld zonder moeite een ruim scala aan instrumenten en laat dat maar al te graag horen. In de instrumentale nummers is dan ook vaak te horen dat hij klassiek geschoold is, en dat hij dat perfect weet te combineren met andere invloeden tot een unieke stijl.
Een ander hoogtepunt van dit album voor mij, is 'How You Gonna Keep 'em Down on the Farm'. Eenvoud, ingetogen, breekbaar. En dat leidt tot perfectie. Ontzettend mooi en warm nummer.
De afsluiter is dan al net zo mooi. Ach, eigelijk is gewoon deze hele EP een en al schoonheid!

4,5 sterren, en dat gaan er vast nog wel eens 5 worden.

De 5 sterren zijn bereikt, en nu nog doorgroeien tot een top 10 plaat!

Ja, ik wilde dus zojuist een kort bericht schrijven bij dit pareltje, zegt HaanHoen wat ik schrijven wilde. Nou, laat maar zitten dan.

Geniale artwork, schitterend!