The World's Rarest Funk 45s Volume Two (2007)
Alternatieve titel: Quantic Presents the World's Rarest Funk 45s Volume Two
mijn stem
5 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Funk
Label: Jazzman
-
Reginald Milton en The Soul Jets - Clap Your Hands (2:37)
-
Innersouls - Just Take Your Time (2:46)
-
Jimmy Lane en The Incredible Five - Deal with It (2:46)
-
Lil Buck en The Top Cats - Monkey in a Sack (3:30)
-
The Devastation - Congestion (3:17)
-
Abraham en The Metronomes - Party (2:02)
-
Rev. Jamel en Bob Johnson - Walking on the Moon (3:54)
-
Road Runners - No Names Will Be Called (2:16)
-
The 2nd Amendment Band - Backtalk (Pts. I & II)) (4:14)
-
The Afros Band - Right on Right Off (2:51)
-
The Black On White Affair - Funky Manuel (2:57)
-
Nathan Bartell - Top Going Down, Bottom Going Up (3:19)
-
The Third Guitar - Baby Don't Cry (2:59)
-
The Universals - New Generation (2:26)
-
The Fun Company - Zambezi (Pts. I & II) (4:10)
-
Weston Prim en Backlash - Simmerin' (3:41)
0
geplaatst: 25 maart 2012, 16:05 uur
De titel en subtitel van dit album zeggen eigenlijk alles: the World's Rarest Funk 45s (2), Sixteen heavy-weight super-tough deep-funk ultra-rarities. En dat is precies wat je krijgt. Goedemorgen, of eigenlijk niet: ik zou dit niet in de morgen draaien. Eerst even wakker worden, voordat je deze heerlijke intense stoere ruwe rauwe funk over je heen laat komen.
Het gekke is dat het album niet heel sterk van start gaat met de eerste 2 nummers, normaal is dat anders. Maar daarna is het één groot heavy funkfeest, waarbij er ook voldoende variatie tussen de nummers zit om het boeiend te houden. En man, man: wat zitten er een paar juweeltjes tussen. Bijvoorbeeld op het einde: Baby Don't Cry van The Third Guitar & New Generation van The Universals. Maar afgezien van het begin staat er geen minder nummer op, integendeel. En vergeet niet te luisteren naar de tekst van Walking on the Moon: Reverend Jamel & Bob Johnson willen je een boodschap meegeven.
Ik snap de veel lagere score dan volume 1 niet hier op Musicmeter en zou maar gauw achter dit album aan gaan, want voor je weet is dit album zelf een ultra-rarity.
Het gekke is dat het album niet heel sterk van start gaat met de eerste 2 nummers, normaal is dat anders. Maar daarna is het één groot heavy funkfeest, waarbij er ook voldoende variatie tussen de nummers zit om het boeiend te houden. En man, man: wat zitten er een paar juweeltjes tussen. Bijvoorbeeld op het einde: Baby Don't Cry van The Third Guitar & New Generation van The Universals. Maar afgezien van het begin staat er geen minder nummer op, integendeel. En vergeet niet te luisteren naar de tekst van Walking on the Moon: Reverend Jamel & Bob Johnson willen je een boodschap meegeven.
Ik snap de veel lagere score dan volume 1 niet hier op Musicmeter en zou maar gauw achter dit album aan gaan, want voor je weet is dit album zelf een ultra-rarity.
* denotes required fields.
* denotes required fields.