The Time - The Time (1981)

Uiteraard een en al Prince. Toch was het wel een van de leukere Prince-satelliet bandjes. Heerlijke funk. Maar inmiddels wel wat gedateerd.

Super lekkere cd, en eigenlijk gewoon een verkapt Prince album!

Inderdaad hele lekkere funk zoals je van Prince begin jaren '80 gewend bent (trand van Dirty Mind, Controversy). De band doet het op dezelfde en toch ook weer een beetje eigen manier. Erg lekker debuut met lange nummers die flinke jamsessies bevatten. Voor ieder die goed kan tegen het typische synthesizergeluid van de jaren '80 is dit een zeer goed album. Kwalitatief kan dit bandje er zeker wat van. Schenen live ook verschrikkelijk goed te zijn en soms zelfs als voorprogramma van Prince de kleine man zelf te overschaduwen.

Zoals ik al vermeldde in het SAvdW-topic had ik nog nooit van de band The Time gehoord. Meestal wil ik toch wel het een en ander over een band en/of artiest weten, voordat ik aan een album begin.
Zo gezegd, zo gedaan. Wikipedia leerde mij dat deze formatie bestond uit o.a.: Jesse Johnson, Jellybean Johnson, Terry Lewis en Jimmy Jam. En natuurlijk ken ik die namen wel!
Jesse Johnson als solartiest en de andere drie als productie-trio voor Janet Jackson.
Tevens las ik op diezelfde site dat Prince de leadzang aanvankelijk zelf verzorgde voor dit album, dat hij overigens grotendeels zelf schreef onder het pseudoniem Jamie Starr, maar dat zijn leadvocals uiteindelijk werden vervangen door Morris Day. Prince verzorgt echter wel een deel van de achtergrondvocalen op deze plaat, al kon ik dat niet altijd even goed horen.
Maar oef, ik heb dit album wel een aantal keren moeten beluisteren voordat ik 'm in zekere zin wist te waarderen. Dit is echt een typisch jaren '80 album, en muziek dat in de jaren '80 is uitgebracht, ligt vaak wat minder in de smaak bij mij. Hetgeen wat dit album voor mij dan iets omhoog haalt, is het Prince-sausje, namelijk de combinatie van boogie, funk, pop en rock. Al is het natuurlijk niet echt helemaal te vergelijken met een aantal van zijn eigen albums, en daarnaast klinkt dit ook wat meer gedateerd dan zijn eigen materiaal dat rond diezelfde periode werd uitgebracht (vind ik althans).
De nummers vind ik op zich allemaal oké, al steekt er voor mij geen nummer uit op dit album die ik echt bijzonder vind, al vind ik 'Girl' het beste wat er op dit album te vinden is. Voor mij dus geen meesterwerk, maar ik heb het ook niet met tegenzin zitten luisteren ofzo.

De 80's zijn absoluut niet mijn favoriete periode in de muziek, maar The Time is toch wel een beetje jeugdsentiment.
Bij "Jungle Love" (niet op dit album overigens) ging ik als jonge tiener altijd uit mijn dak.

Mede daarom vind ik dit wel een leuke keuze voor Soulalbum van de Week.

Het is een lekker swingend plaatje, maar meer ook niet voor mij. Het zit een beetje op "Sheila E-niveau" wat mij betreft. Leuk om een keer te luisteren, maar niet zo goed als de platen van Prince zelf uit die tijd.

Voornamelijke vanwege de funky nummers toch een ruime voldoende!

Vind het maar middelmatig. Ligt mij niet zo heel goed dit album. Laat het dan qua cijfer ook precies in het midden liggen.

Vanmiddag lekker naar huis gefietst met Cool als soundtrack voor een inderdaad koude tocht. Ik verbaasde me erover dat ik zo snel thuis was, maar het nummer was dan ook bijna lang genoeg voor de hele rit. Hoe lang? Tracktijden stonden nog niet op de site en heb ik dus maar even toegevoegd.

Ondanks twee lekkere nummers toch geen goed album. Cool is een heerlijke trip die blijft boeien ondanks de lengte, Get It Up is een nummer dat ik me nog vaag herinner uit die tijd, en zal wel een soort van single zijn geweest, en kan er mee door. Andere composities zijn m.i. minder geslaagd. Met name de ballads zijn nauwelijks aan te horen.
Wat wel beklijft is het aparte geluid van de crispy funk van The Time, dat wel een aparte vermelding verdient in de Dance/funk ontwikkelingen. Uiteraard is dit wel wel te relateren aan de Prince-platen uit die tijd (mn album Controversy), maar toch zit hier ook eigen geluid in. Ik wist ook niet (meer?) dat later succesvol producersduo Jam & Lewis uit The Time kwamen (zie post van Angelo) , maar dat zal er zeker mee te maken hebben. Leuk vind ik tenslotte het terugkerende stopzinnetje dat in meerdere nummers terugkeert; niet ¨Listen to me!¨ of ¨Let´s Get it On¨, maar ¨What Time is It?¨. Leuke vondst die nog tot een albumtitel zou leiden.

Muzikaal, vocaal en thematisch was dit natuurlijk Prince ten voeten uit, maar toch ben ik het eens met principal en sq als ze zeggen dat er ook een eigen geluid aan vastzit. Moeilijk om mijn vinger er op te leggen, maar het klinkt soms wat 'ruiziger'. In de funky nummers ligt de nadruk meer op de groove dan op de song, Get It Up en vooral Cool zijn daarin onweerstaanbaar lekker! In de ballads lijkt minder tijd gestoken te zijn en klinken daardoor nogal leeg en onopvallend; storen doen ze niet per se. Hetzelfde geldt een beetje voor het laatste nummer. Het leunt te hard op de synthesizer, die weliswaar ontzettend sterk klinkt, maar de rest blinkt eigenlijk nergens echt uit.
Een album dat niet zonder zijn foutjes is, maar wel erg gemakkelijk speelt vanwege de typische sound en de coole groove.

stereotype '80 band die enkel opvalt omdat Prince erin speelt. Tenenkrommend. *1,0.

Prince = the time.......

The Time is toch de band waarvan Prince de nummers heeft geschreven/gecomponeerd. Ik geloof dat Prince op dit album alleen de backing vocals voor zijn rekening heeft genomen en wat instrumentatie. De rest wordt uitgevoerd door andere artiesten. Ik geloof niet dat Prince de complete band is.

^Ja dat is 'volgens de credits" wel zo, maar luister naar het 1e album... dat is gewoon een Prince album... alles is "Prince" op dat album.. en Jesse Johnson krijgt bijvoorbeeld de credits voor het gitaar werk, maar bij sommige stukken krijg ik toch sterk de indruk dat dat Prince is... Destemeer omdat Prince bij zijn albums alles zelf deed... waarom zou ie dat bij zo'n project dan niet doen?

hij zingt bijna netzoveel als Morris hier, alleen wat op de achtergrond...

En... op Wikipedia staat dit: the album was essentially written and performed by Prince, with Morris Day replacing Prince's lead vocals.
Dat bevestigt mijn gedachten dan dus ook...

Oh, ok. Ik ben geen echt Prince kenner dus ik kan daar inhoudelijk niet echt op in gaan. Ik weet eigenlijk alleen wat ik ooit gelezen heb. Nou is Wikipedia niet echt een super betrouwbare bron, maar ik geloof wel dat jij meer kaas gegeten hebt van Prince en zijn projecten dan ik. Het enige wat ik mij dan afvraag is wat het nut is van dit soort projecten als het klopt wat jij zegt!?!

^Tja, ik vermoed dat het te maken heeft met de drang van de man om zoveel muziek te maken. Hij kon zijn ei blijkbaar niet kwijt (lees Warner wilde niet teveel uitbrengen) waardoor hij het op deze manier opgelost heeft? Het is maar een gedachtengang, maar wel een die logisch zou zijn.

Zeker in die periode heeft ie onwijs veel nummers geschreven voor anderen, maar ook meteen de hele productie op zich genomen... Ik noem Jill Jones, Vanity Six, Appolonia 6, the Time, Madhouse, Sheila E, the Family en zo kan ik nog wel even doorgaan..

Alle albums waarbij de credits naar anderen gaan, maar waarbij het gewoon overduidelijk is dat Prince het grote brein achter alles is... (echt alles, behalve de leadzang)

Ok, Madhouse is dan degene die echt met andere muzikanten is gespeeld, maar nog steeds enorm Prince.

Daarom zijn dit soort projecten voor een Prince fan als ik ook boeiend, omdat het eigenlijk gewoon Prince is.. Zonder hem zou ik het nooit boeiend gevonden hebben.

Wellicht dat je hier inderdaad Prince-fan voor moet zijn.

^dat denk ik ook.. Net wat ik al eerder noemde: het is dat het Prince related is, anders had het mij ook niet geboeid...

After Hi school en Cool

Dit is natuurlijk onzin als je kijkt naar de tijd waaruit dit album stamt. Niks stereotyps aan voor die periode. Deze sound was net een jaar daarvoor uitgevonden door Prince!

Vandaag het cdtje sinds lange tijd weer eens gespeeld.
De coverfoto is net zo cool als het nummer waarom ik 'm ooit heb gekocht. Ergens begin jaren 90, tegelijk met het kitcherig ogende "What time is it?" "CEEEE...OOO...OOO-LLL.. Prince heeft het nummer later tot een live klassiekertje gemaakt. Opener Get it up is een vergelijkbaar lekkere uitgerekte funk track.

The Stick klinkt ook helemaal als een Prince song en Oh baby is met die fijne nostalgische sound zo'n typische vroege Prince ballad die zomaar op For you of Prince had kunnen staan. Laat ik origineel zijn: het is denk ik mijn favoriete track, samen met cool.
Geen idee of hij Girl ooit ook live heeft gezongen in zijn 1999/ Purple rain periode, maar ik zie het zo voor me, achter zijn keyboard. Wel vind ik de opname kwaliteit van dit nummer nogal jammerlijk.

Een echte Prince plaat met Morris Day op lead-vocals. De guiding vocals van Prince zijn hoorbaar in de mix als backings. Volgens mij is elke noot van A tot Z door Prince gedaan. Het is een heerlijke funk plaat geworden in de periode dat Prince zijn roots trouw wilde blijven, maar zijn solo carrière met New Wave invloeden richting een blanker publiek aan het pushen was.

De LP (limited edition gekleurd vinyl) is €15 op Amazon.de, voor wie interesse heeft (west, aERodynamIC?).

Ik hou het lekker bij mijn oude exemplaar van toen. Die kleurtjes boeien me niet zo.