My Midnight Creeps - Histamin (2007)

Een heerlijk rockalbum van de helaas te vroeg overleden Robert Burås; dikke 4*

31 jaar is veel te vroeg, tragisch.
fantastische plaat en een geweldige sound.

ahh, hij staat er eindelijk op.

my midnight creeps heeft in 2005 ook nog een album uitgebracht trouwens, vind ik lichtjes beter nog dan dit album.

Ik vind Burås een van de beste gitaristen ever en dat hij er niet meer is is diep tragisch. Histamin is nog steeds alleen via import verkrijgbaar (correct me if I'm wrong) Onbegrijpelijk want het is echt een heel goede plaat. Ik vind deze dan weer beter dan de vorige. Gevarieerder en bij de eerste werd ik een beetje melig van de prisma rijmwoordenboek constructies. Histamin heeft lange tijd onafgebroken in mijn cd speler gezeten en ik raad hem blind aan aan iedere rockliefhebber.

erg fijne plaat, een dikke 4,5

Het beste album van 2007 en in alle opzichten gewoon perfectie...

Wat een heerlijke krachtige plaat! Schitterende zang, mooie gitaarpartijen en vooral ook veel afwisseling.
Ik hoor allerlei stijlen voorbijkomen, van stevige rock tot blues.
Mooiste nummer op deze plaat is voor mij Don't Let 'Em Bring You Down. Kippenvel!
Voorlopig 4*, maar een verhoging in de komende weken zit er zeker in

Leden van Madruga (Jacobson), My Midnight Creeps en Ricochets hebben gezamelijk onder de naam Kitchie Kitchie Ki Me O een selftitled album gemaakt. Ik zelf ben zeer bekend met Madrugada maar niet met My Midnight Creeps, maar dat nieuwe album is voor liefhebbers van eerliijke rock zeker een aanrader!

Kitchie is het geluid waar Robert heen zou zijn gegaan met MMC als hij niet heen was gegaan...

Geweldige cd die trots in mijn kast blijft staan en inderdaad jammer dat je hem via dure omwegen moet aanschaffen. En nu heb ik hem nog dubbel ook liggen hier. Dacht via een ebay verkoper dat ik hem niet meer zou krijgen en toen nog elders besteld.

Mocht iemand intresse hebben 25 euro inclusief porto dan hoor ik het graag in een PM.

Buras klinkt hier zoals je de Stones graag hoorde in hun gloriejaren. De rifs zijn dik in orde en hebben een heerlijk smerig randje. Het rockt als een tierelier en je hoort waar de energie die Madrugada zo uniek maakte vandaan kwam. De 55 minuten vliegen eigenlijk voorbij en dat is een goed teken.

Van de week weer eens aangezet ik blijf hier elke keer bijna ademloos naar luisteren ! Wat blijft het toch zonde dat Buras zo vroeg heen gegaan is.