Rum - Rum (1972)
mijn stem
13 stemmen
België
Folk
Label: Philips
-
Roza, Willen We Dansen (2:13)
-
Kaerelslied (2:51)
-
Horlepijp - Peetermanpolka (3:09)
-
't Daghet in den Oosten (3:11)
-
Pater Onneketter (1:04)
-
De Koopmanszoon (3:41)
-
Van Enen Kreupelen (2:13)
-
Van Enen Bakker (1:35)
-
Janneke en Bertha van Vlierbeek (2:04)
-
De Nachtegaal (2:49)
-
Poezeminneke (0:40)
-
Bieke (2:25)
-
Maagdekens Raad (3:25)
-
Zeemanshorlepijp - 't Schipke (2:13)
-
De Vuurrooien Band (3:10)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 25 september 2010, 18:19 uur
RUM 1972
Vlaanderens populairste folkgroep debuteert met verve.
Wiet Van De Leest (banjo, viool en zang), Pol Rans (gitaar en zang)
en de in 2007 overleden Dirk Van Esbroeck (mandoline en zang)
poetsen oude volksliederen op en breiden het repertoire uit
met eigen, vooral door Van De Leest geschreven liedjes.
Een greep uit de leukste tracks.
Roza, Willen We Dansen is zonder meer een klassieker.
Kenmerkend is de vaak driekoppige (-stemmige) zang.
Muzikaal houdt Rum het midden tussen de stedelijke declamatie
van Wannes Van de Velde en het pastorale lied van Willem Vermandere.
Met Van de Velde zal de groep trouwens vaker samenwerken.
't Daghet in den Oosten brengt ons in contact met het oude
Nederlands dat menig liedekijn doordrengt in Rums repertoire.
De Koopmanszoon is een getoondichte tragedie.
Een vaak terugkerend thema in de oude gezangen.
Men bezingt de meegemaakte ellende in versvorm.
Poezeminneke brengt het Leuvens dialect
van Paul Rans naar boven. Meteen wordt duidelijk
dat de wortels van Rums hommages in Brabant liggen.
De Vuurrooien Band sluit deze eersteling mooi af.
Een lied waarin je wat van The Dubliners ontwaart.
Vlaanderens populairste folkgroep debuteert met verve.
Wiet Van De Leest (banjo, viool en zang), Pol Rans (gitaar en zang)
en de in 2007 overleden Dirk Van Esbroeck (mandoline en zang)
poetsen oude volksliederen op en breiden het repertoire uit
met eigen, vooral door Van De Leest geschreven liedjes.
Een greep uit de leukste tracks.
Roza, Willen We Dansen is zonder meer een klassieker.
Kenmerkend is de vaak driekoppige (-stemmige) zang.
Muzikaal houdt Rum het midden tussen de stedelijke declamatie
van Wannes Van de Velde en het pastorale lied van Willem Vermandere.
Met Van de Velde zal de groep trouwens vaker samenwerken.
't Daghet in den Oosten brengt ons in contact met het oude
Nederlands dat menig liedekijn doordrengt in Rums repertoire.
De Koopmanszoon is een getoondichte tragedie.
Een vaak terugkerend thema in de oude gezangen.
Men bezingt de meegemaakte ellende in versvorm.
Poezeminneke brengt het Leuvens dialect
van Paul Rans naar boven. Meteen wordt duidelijk
dat de wortels van Rums hommages in Brabant liggen.
De Vuurrooien Band sluit deze eersteling mooi af.
Een lied waarin je wat van The Dubliners ontwaart.
0
geplaatst: 17 december 2012, 22:19 uur
Dit album heb ik lang geleden gekocht op LP en is nu bekrast maar nog te beluisteren. Jammer dat hun albums niet op CD te krijgen zijn, ik heb wel een compilatie van hen.
Inderdaad authentieke Vlaamse folk met akoestische gitaar, banjo en stemmige samenzang, soms vrolijk maar soms ook melancholiek.
Inderdaad authentieke Vlaamse folk met akoestische gitaar, banjo en stemmige samenzang, soms vrolijk maar soms ook melancholiek.
0
geplaatst: 18 december 2012, 08:48 uur
Dat klopt, ik heb hem op mp3 (dankzij de bilbiotheek).
En ik heb ook al hun albums op vinyl.
En ik heb ook al hun albums op vinyl.
* denotes required fields.
* denotes required fields.