Herman van Veen - Gezongen (1975)

10 JAAR HERMAN VAN VEEN GEZONGEN (1975)

Een dubbel elpee met zijn beste nummers, maar in nieuwe versies.
Nooit op CD verschenen versies volgens mij ... vinyl collector's itempje.

Denk dat dat wel meevalt, want zie 'm regelmatig liggen voor 1 euro bij menig kringloopwinkel.

Maar ondanks dat ben ik het wel met je eens dat dit een mooi album is.!

Wonderschone stem, en zeer mooie teksten vaak!

Heb van Veen altijd een bijzonder mens gevonden, qua humor, stem en uitstraling. Ik hoor en zie 'm graag spelen.

Mooie plaat, en dus een tip! Zeker voor die ene euro

Mooie verzamelaar van mijn inziens de beste jaren van Herman van Veen.

De plaat begint met een medley van liedjes van zijn eerste l.p. Deze medley is ietwat slordig: je hoort gewoon een fragment van een lied dat -klik!- overgaat in het volgende nummer. Desondanks is het wel leuk om die liedjes weer eens te horen.
Daarna krijgen we drie liedjes van zijn tweede album. Dit zijn nieuwe versies. Om echt goed te kunnen oordelen of ik deze versies beter vind dan de originele, zou ik ze echt direct achter elkaar moeten horen. Echter is het wel aannemelijk dat ik de versies van deze verzamelaar mooier vind dan die uit 1969, omdat Van Veens stem in de jaren zeventig op zijn best was, naar mijn mening. Ook is het arrangement op deze verzamelaar mooier dan het originele. Maar nogmaals: het is een tijd geleden dat ik de originele versies heb gehoord, dus zeker weten doe ik het niet.
Waar blijft de tijd maakte mij stil. Wat een mooi nummer. Het is een vertaling (door de mij onbekende F. Schneider) van het Franse lied On ne voit pas le temps passer van Jean Ferrat, die ook La montagne die weer in Nederland vooral bekend is als Het dorp in de vertaling van Friso Wiegersma. Vooral het refrein van Waar blijft de tijd is zo mooi. "Is dit een grap of om te huilen?" Ik hoorde op YouTube nog een nieuwere versie van dit nummer. Herman van Veen zingt tegenwoordig niet meer zo mooi als in de jaren zeventig. Nu zingt hij zo overdreven, als een parodie op zichzelf...
Daarna komt Fiets van Van Veens derde album, wederom een vertaling. Ditmaal is de vertaling van Rob Chrispijn, de belangrijkste tekstdichter van Herman van Veen. In de jaren zeventig was hij als tekstdichter de hofleverancier van Van Veen. Het origineel van dit nummer is geschreven door Ralph McTell en heet Girl on a bicycle. Ralph McTell is uiteraard bekend van Streets of London. Of de versie op deze verzamelaar een heropname is, weet ik niet. Volgens mij niet, maar dat weet ik niet zeker. Op Vogelvlucht, de verzamelaar uit de jaren tachtig, is nieuwe versie van Fiets te vinden. In die versie zingt Herman van Veen om voor mij onbekende redenen kinderenfiets in plaats van kinderrrfiets. Gelukkig doet ie dat op deze plaat wel.
En dan twee prachtige nummers van het album Voor de verre prinses: Zuinig met haar zinnen en Jacob Olle. Volgens mij zijn dit allebei nieuwe versies. Ik vind het mooie versies, maar het zijn dan ook onverwoestbare nummers. Zuinig met haar zinnen: een schitterende tekst met een net zo prachtige melodie. Ik vraag me echt oprecht af of zulke nummers nog wel gemaakt worden of ooit nog gemaakt gaan worden. Dat einde: "Ze zegt niet veel...". Ontroerend mooi. En dan het epos over de oorlogs'held' Jacob Olle. Een erg sterk nummer met de nodige bijtende spot.
Dat tedere gevoel is afkomstig van het album Goed voor een glimlach. Dit album heb ik helaas niet in mijn bezit, dus ik kan de nieuwe versie die op deze verzamelaar te vinden is niet goed met de originele versie vergelijken. Wel ken ik de Vogelvluchtversie, die ik stukken minder vind dan de versie op dit album.
Dan weer een nummer van Voor de verre prinses. Het alom bekende Rozengeur en Marjolein. Grappig dat op veel tracklijsten, deze ook, de titel Rozengeur en Marjolein vermeld staat terwijl die Marjolein nergens in het lied voorkomt. Van Veen zingt: "Rozengeur en maneschijn", en nergens Marjolein. Misschien een grapje? De versie op deze verzamelaar vind ik een stuk minder dan de versie van Voor de verre prinses. Deze uitvoering zit een beetje tussen de originele versie en de Vogelvluchtversie in: niet zo "rockend" als het origineel maar meer braafjes en kalm als de uitvoering van Vogelvlucht.
We gaan weer terug naar Goed voor een glimlach met Helden. Een mooi nummer. Zoals eerder vermeld heb ik het album Goed voor een glimlach niet, dus de originele versie ken ik niet. Weer een sterke tekst.
We nemen afscheid van Goed voor een glimlach en de eerste plaat met Dag.
Nu komen er zes nummers van het album Bloesem. Deze zes nummers zijn niet opnieuw opgenomen voor dit compilatiealbum.
Wat ik mis is een tekst van Herman van Veen zelf. De conclusie van dit nummer is erg mooi: "Wat ik mis is zonder het te weten kind zijn."
Dan komt Ochtend in de stad. Deze tekst is van Willem Wilmink. Hij werd in de nacht wakker met een idee voor een gedicht. Hij schreef het gedicht en kroop daarna weer in bed, met de verwachting het gedicht de volgende ochtend wel in de prullenbak te gooien. Maar, zoals hij zelf schrijft, "viel dat wel mee". De muziek bij dit gedicht is hier en daar een beetje psychedelisch.
Ze boog zover voorover is een wederom een schitterende tekst van Rob Chrispijn. Chris Pelgram heeft de tekst meesterlijk op muziek gezet. Een prachtig lied.
Bij Arm is de vierminuut durende intro weggehaald. Jammer, maar het blijft een mooi nummer.
Windstil is ook een parel, qua tekst en muziek.
Eenzaam lichaam, Kletsnatte clowns en Wonderwat zijn afkomstig van En nooit weerom. Kletsnatte clowns kende ik al, en dat is ook weer een episch nummer. Die beeldende tekst van Chrispijn met de briljante muziek van Erik van der Wurff maken het tot een meesterwerk. Eenzaam lichaam en Wonderwat zou ik vaker moeten horen om er een goed oordeel over te vellen.
Dit geldt ook voor de nummers De regels van het gesticht en Iemand steelt de show; ik zou ze vaker moeten beluisteren om er echt iets zinnigs over te zeggen. Deze nummers zijn trouwens volgens mij niet op een ander studioalbum te vinden. Te hooi en te gras is wel een nummer dat ik vaak genoeg heb gehoord om te kunnen beoordelen: ik vind het een erg sterk nummer. De nostalgie, de melancholie... Typisch een Chrispijntekst: beeldend, fragmentarisch en surrealistisch. De muziek is ook prachtig.

Een erg goed album. Wel vind ik het jammer dat niet alle nummers opnieuw opgenomen zijn. Eigenlijk hadden of alle nummers gewoon in de originele versie op dit compilatiealbum moeten staan, of alle nummers in een nieuwe versie. Maar goed: de meeste nummers zijn schitterend. Opnieuw opgenomen of niet.

4,0

Met een irritante haast prekerige Herman van Veen. De 2LP gekocht in 1975 (nu onbegrijpelijk), maar zie er anno nu maar van af te komen (zeker met € 1 in Kringloopwinkels).

Gewoon in de kliko? Zo moeilijk is t niet toch?

Hoes bij oud papier, vinyl bij plastic, ben je nog bewust bezig ook. Probleem opgelost.

Persoonlijke aanval verwijderd + een aantal off-topic berichten.

Hele fijne verzamelaar. Een van de beste Euro's die je uit kunt geven. Sowieso is het oeuvre van Herman van Veen redelijk goed bij elkaar te verzamelen voor weinig.