Nick Glennie-Smith - The Man in the Iron Mask (1998)

Nick Glennie Smith's score doet vaak denken aan zijn co-productie score van The Rock.De openingstrack ''Surrounded'' heeft een haast gelijke opbouw als het begin van ''Hummel Gets the Rockets''.Ook het haast identieke synthesizer koor keert terug, maar er is een degelijk verschil. The Man in the Iron Mask rust meer op een klassieke aanpak, referend naar de oude grote Swashbuckle scores. Elektronica wordt hier en daar uiteraard ingezet; het mixen van modern en oude stijl gaat Smith redelijk goed af. Toendertijd hevig teleurgesteld in deze score. Dat hoeft niks te zeggen als ik zeg dat ik over The Thin Red Line score in 1998 ook niet enorm enthousiast was (Journey to the Line uitgezonderd).Maar de balans tussen het romantische element het de duels levert toch iets aardigs op. 3 sterren

ja qua inhoud van de muziek heeft het echt thema van Man in the iron mask echt wel volledig dezelfde kenmerken als het thema van The Rock, ik heb ze na elkaar al een aantal keer beluisterd, en hoewel de instrumentenkeuze wel degelijk verschilt (mijn voorkeur gaat naar The Rock, lijkt me origineler en ook de volle klank van wat me een symfonisch orkest lijkt geniet men voorkeur), zijn de akkoorden bijna volledig hetzelfde, speel ik het in dezelfde toonaard na, dan kan ik gewoon dezelfde akkoorden gebruiken, de gelijkenissen zijn zeer groot.

Maar The Rock thema is één van mijn grote favorieten (jawel, nog steeds), en juist omdat dit thema van Man in the iron mask er zo op trekt, vindt ik het best een mooie score, die goed past bij het filmgenre.

Het probleem is eigenlijk voor mij gewoon dat ik al die 'Remote Control Productions' muziek graag luister, ook al lijkt het allemaal veel op elkaar. Deze score is in feite een erg standaard en stereotype voorbeeld van een RCP score. En daar luister ik toch erg graag naar. Ik geef 'm 3,5 sterren.