Teddy Edwards & Howard McGhee - Together Again! (1961)

Ik zie hier een 2* staan van onze vriend/jazzologist Soledad.

Ik heb deze nu opstaan, en hoewel dit wat mij betreft nou niet superfantastisch is, vind ik het nou weer niet helemaal niks. Beetje standaard bop-plaat. Ik moet het natuurlijk wel even op mij laten inwerken. Maar nu al hoor ik fijn trompetspel (McGhee) en sax (Edwards) die goed samengaan, maar ik bemerk ook erg mooie pianopartijen van Phineas Newborn jr.

McGee is één van de eerste beboppers en is ten tijde van dit concert al bijna een oude rot in het vak. Wat dat betreft is het wel een wat kalme plaat waar bijvoorbeeld Edwards een hoofdrol krijgt op de ballad Misty, die ook absoluut niet onaardig vind.

Edwards heeft me nooit echt kunnen bekoren. McGhee en Newborn heb ik dan beide wel weer hoog zitten maar komen hier naar mijn inziens niet echt tot hun recht. Nog een 1 uit een dozijn plaat als je het mij vraagt.

Ik wil dan wel meer horen van McGhee en ook Newborn om deze plaat dan meer in de context te zien van het werk. Nu is dit eigenlijk mijn eerste kennismaking met alle vijf muzikanten.

McGhee beleefde zijn hoogtijdagen naast Charlie Parker enz. eind jaren ‘40. De platen die hij in de jaren ‘50 en ‘60 uitbracht waren allemaal een beetje in dezelfde lijn als deze met Teddy Edwards. Niet slecht maar ook niet heel bijzonder.

Van Phineas zou ik je in ieder geval deze willen aanbevelen:

Phineas Newborn Jr. - Here Is Phineas (1956)

Phineas was een technisch zeer begaafd speler met een eigen sound. Helaas had hij nogal wat persoonlijkheidsproblemen.

Fijne bop klassieker waar muzikaal gezien niets op aan te merken is. Edwards is niet de meest dwarse of harde saxofonist, maar dat siert hem enkel in deze cool-jazz set. Phineas steelt de show en McGhee is nooit een straf om te horen.