Boubacar Traoré - Maciré (1999)

Je moet me niet vragen even een stukje te zingen van één van deze liedjes, want met uitzondering van nummer 12 zijn alle titels wat mij betreft inwisselbaar. Raar eigenlijk. Ik kocht de cd toen-ie net uit was, draai 'm vaak en toch zeggen de titels me weinig. Ik geniet vooral van de sound, deze cd klinkt gewoon zo goed. Als Boubacar Traoré helemaal solo speelt, alleen met zijn gitaar, gaat hij me na enige tijd vervelen, maar zoals hier, met de begeleidingsband van Habib Koité, klinkt het van begin tot eind onwijs goed. Een heerlijke melancholieke plaat die naar meer smaakt.

een toppertje uit het rijke oeuvre van de man. de invulling van de muziek op zijn andere albums bestaat meestal uit zang, gitaar, mondharmonica en percussie instrumenten. op Macire is de muziek wat voller en rijker dankzij de inbreng van de begeleidingsband Bamada van Habib Koite, die op dit album ook meespeelt. een heerlijke sound inderdaad. het prachtige 10) Kalilou is wel volledig akoestisch. dit is het soort album dat ik Habib Koite zelf anno 2023 niet meer zie maken. 30 juni a.s. treedt hij in Nederland op in Rotterdam op podium Grounds. een uitgelezen kans om de man live aan het werk te zien, want gezien zijn leeftijd (70 jaar) zal hij waarschijnlijk niet vaak meer in Europa touren.