menu

Genelec & Memphis Reigns - Scorpion Circles (2002)

mijn stem
3,68 (25)
25 stemmen

Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: HHI

  1. Firebombz (3:11)
  2. Elephantightus (3:50)
  3. Sunwheel (3:55)
  4. Anarchist Cookbook (3:35)

    met Gamma Ray

  5. Move (4:00)

    met Dan J

  6. Thunderbox (1:45)

    met King 1

  7. Organisms (4:13)
  8. Prepare (Interlude) (2:08)
  9. Offerings (3:52)
  10. Sakura (3:08)
  11. Scorpion Circles (4:49)
  12. Chicken Soup (3:50)
  13. Give & Take (3:59)
totale tijdsduur: 46:15
zoeken in:
avatar van Mb.
Mb.
Ik had dit album al is een keer beluisterd, maar daarna heb ik het eigenlijk nooit meer herbeluisterd. Naar aanleiding van deze reactie heb dat wel gedaan en ik snap meteen weer waarom ik dat de vorige keer niet gedaan had. Het ligt me gewoon niet. Ik kan wel begrijpen waarom sommige mensen dit zeer waarderen, maar het valt simpelweg niet in mijn straatje. Er heerst een bepaalde sfeer die ik eerder ongemakkelijk dreigend dan mysterieus zou willen benoemen. De rappers brengen hun teksten over het algemeen zeer intens en de producties zijn dermate aanzettend dat ze dit gegeven ondersteunen. Ik mis hierbij enige rust. Daarnaast vind ik ze in negatieve zin monotoon. Ze hebben wat mij betreft niet de juiste stemmen om die monotone kleur te kunnen dragen. Ik vind ze wel goed flowen, maar met het gebrek aan variatie in het gebruik van intonatie en de verder weinig speciale stemmen komen ze voor mij persoonlijk gewoon iets tekort.

avatar van thgryda
Niet om een discussie te starten maar alles is wel degelijk relatief en in zekere zin arbitrair. Het is maar hoever je uitzoomt en doordenkt over bepaalde situaties in het leven maar alles gebeurt toevallig of er moet toch een God zijn... En dan kan je arbitrair vervangen door Gods plan ofzo

avatar van MAS
3,0
MAS
Ik ben niet heel erg onder de indruk van dit album. Ik vind de producties en de rappers wel goed maar het is niet echt mijn ding.

avatar van Silky & Smooth
3,5
Qua rap en producties klinkt is het kwalitatief zeker wel in orde. De rappers vind ik (erg) goed. Ik kan ook hun agressiviteit in hun flow wel waarderen. Ook de afwisselingen en aanvullingen tussen hen vind ik erg goed en soepel gaan.

Maar na een aantal keer luisteren kom ik wel tot de conclusie dat, ondanks het kwalitatief goed is, het niet helemaal mijn type hip-hop is. Ik kan tot een bepaalde hoogte fijn luisteren naar deze mannen, maar het is soms te donker en te rauw om echt van te kunnen genieten.
Ik geef het een 3,5*.

avatar van Protonos
3,0
lyricaal is dit dik in orde! producties zijn ook fijn.

lekker plaatje, niet meer, niet minder

4.0

avatar van Sjaakspeare
4,5
thgryda schreef:
Niet om een discussie te starten maar alles is wel degelijk relatief en in zekere zin arbitrair. Het is maar hoever je uitzoomt en doordenkt over bepaalde situaties in het leven maar alles gebeurt toevallig of er moet toch een God zijn... En dan kan je arbitrair vervangen door Gods plan ofzo

Ik wou hier eigenlijk niet te diep op ingaan, maar ja. Je noemt het uitzoomen. Dat is precies de spijker op zijn kop. Als je zover mogelijk uitzoomt lijkt alles inderdaad relatief. Daar zeg ik 'lijkt', omdat ik geloof dat er zelfs dan nog een aantal absolute principes zijn, zoals de telbaarheid (ja, ook als er één iets is, is het telbaar). Maar waar ik aan dacht was het volgende: als je niet uit- maar inzoomt, zie je dat arbitraire zaken als zijnde absoluut behandeld gaan worden. Het universum is geordend volgens wetten, het leven op aarde ontwikkelt zich behoorlijk ordelijk. In een kleiner perspectief zijn er dus gradaties in willekeur. Ik wil niet pretenderen dat er in deze perspectieven volstrekt absolute zaken zijn, maar sommige dingen bevatten wel wat absolutie. Het voorbeeld dat ik daarbij gaf was Beyoncé. Volhouden dat zij niet onomstotelijk mooier is dan -laten we zeggen- Erica Terpstra, ook al vindt nagenoeg iedere man op deze wereld dat zij mooier is, om over de gemiddelde man maar te zwijgen, vind ik onlogisch. Van daaruit ben ik ook tot die gedeeltelijke absolutiethesis gekomen. Met andere woorden: wij leven met bepaalde standaarden, gevormd door bepaalde wetten, die willekeurig zijn, maar wat absolutie tot gevolg hebben, omdat ze elkaar in evenwicht houden. Er is een piramide gebouwd in het niets. Om van de onderste blokken te zeggen dat ze geen waarde hebben, omdat het net zo goed een ander blok had kunnen zijn, vind ik nog enigszins acceptabel (deterministisch gezien niet). Maar hoe hoger je gaat, hoe meer je je moet schikken in de balans, meen ik, want anders ontacht je het al. Dus ook: hoe minder commentaar je mag hebben over de waarde van de standaarden op die lagere niveaus, want in verhouding tot de hogere niveaus vertonen ze absolutie.

Om het even naar dit album te vertalen, nogmaals dit: kennelijk beantwoorden de flows van Genelec en Memphis Reigns niet aan de standaarden die bestaan binnen het hele specifieke niveau van de hiphop. Maar eerst dacht ik dus van wel.

avatar van MAS
3,0
MAS
We kunnen het ook gewoon over muziek hebben. Waarom probeer je altijd zo interessant te doen in je berichten?

P-DawG
Zo op het eerste gehoor klinkt dit in alle opzichten erg goed. De combinatie van de emcees met de mysterieuze maar warme sound van de producties werkt zelfs dusdanig goed zelfs dat zelfs de enorm schelle stem van 1 van de rappers (Reigns?) zo'n beetje naar de achtergrond wordt verdreven. Qua flow en teksten zit het bij beide emcees trouwens wel meer dan snor (ik durf zelfs te zeggen baard, no Gandalf... Of toch wel? De tijd zal het leren.) ).

Lekker curry sausje op Sunwheel trouwens!

avatar van alexander-r
4,5
Ja, een 5...
Emancipator zakt van een 5 naar 4.5.
Ik heb een nieuw favoriet album. Genelec heeft volgens mij de producties op zich genomen. De producties zijn enorm sterk en stralen een wat grimmige en donkere sfeer uit. De beats doen me onwillekeurig denken aan het oude Egypte. Dit gaat hand in hand met de naam van het album. De producties zijn dus geweldig, en het is mijn favoriete album qua productie.
Naast de producties heb je natuurlijk ook nog de raps. Lyrics zijn on-point, maar ik moet me er eigenlijk nog wat meer in verdiepen. De flow van Genelec is heel aangenaam, net als zijn stemgeluid. Maar toen ik Memphis Reigns hoorde rappen was ik verkocht. De rapper heeft een wat schellere stem en rapt echt de longen uit zijn lijf. Dit doet hij zonder dat hij geforceerd overkomt. Deacon en Big L moeten ook op mijn lijst van favoriete mc's plaatsmaken voor Memphis Reigns.
Al bij al is dit echt een geweldig album, waar de uitmuntende producties overtroffen worden door de geweldige raps van Genelec en vooral Memphis Reigns. De stemmen van het duo gaan ook hand in hand met elkaar. Als ik een track zou aan moeten wijzen die ik de beste vond van het hele album, dan zou ik dat heel moeilijk vinden. Uiteindelijk zouden Chicken Soup, Sunwheel en Organisms mijn favorieten zijn.

avatar van Osiris Apis
Chicken Soup is prachtig. En waar is de sample van Sunwheel nog meer van?

Het laatste nummer Give & Take vind ik ook een minpunt. Dat nummer past totaal niet op het album. Het klinkt niet zo donker en mysterieus als de rest. Erg vervelend nummer.

avatar van Robbie Keane
Jedi Mind Tricks ad die sample ook. Maar daar was je vast wel achter na 1.5 jaar Eve of War was dat.

avatar van alexander-r
4,5
Met de streamingsdiensten die de mobiele muziekwereld hebben overgenomen vind ik het toch verdomde jammer dat deze er niet op staat. Mooi plaatje blijft het toch

Gast
geplaatst: vandaag om 17:03 uur

geplaatst: vandaag om 17:03 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.