Emerson, Lake & Palmer - The Atlantic Years (1992)

Met heel veel dank aan Marcel Jongeneel die dit album heeft willen toegevoegen! Deze "The Atlantic Years" kwam in 1992 op de markt en geeft een mooi overzicht van wat er zoal van Emerson, Lake & Palmer op het Atlantic label is uitgebracht. Mijn favoriete E.L.&P. albums "Pictures at an Exhibition", "Tarkus", "Trilogy" en "Brainsalad Surgery" zijn ruimschoots vertegenwoordigd op "The Atlantic Years (1992)". Wilt U kennis maken met de muziek van Keith Emerson, Greg Lake en Carl Palmer . Dan is deze verzamelaar een absolute aanrader . En alle nummers digitaal geremasterd .
Ik geef niet snel de volle mep voor een verzamelalbum maar "The Atlantic Years (1992)" krijgt alle 5***** + een notering in de Hans Brouwer MuMe album top 10 .

Ik heb en ken deze niet omdat ik alle reguliere albums van hun in mijn bezit heb maar het lijkt een goede verzamelaar te zijn. Interessanter is wel de vier cd verzamelaar "The return of the Manticore".

Ik sluit me aan bij de uitleg van HB, dit is een prima overzicht en gelijk een ideale instapper voor de leek.

*****

Naar mijn mening heb je hier eigenlijk alles te pakken van ELP wat echt interessant is. Het enige wat ik misschien nog vind ontbreken is Bitches Crystal (van Tarkus). Die hadden ze wel i.p.v. Tank op de eerste cd kunnen zetten.

Je hebt echt alle goede lange stukken te pakken (en de ingekorte versie van Pictures is precies goed wat mij betreft) en ook terecht dat heel Karn Evil 9 er op staat.

Jammer is wel dat het na Pirates volledig inkakt met die twee post Works-singles.

Edit van fanfare for the common man?

Helaas gaat deze aan mij voorbij.

Jammer van de ingekorte versies van 'Pictures at an Exhibition' en 'Fanfare for the Common Man', maar wel begrijpelijk. Verder een prima verzamelaar.

Zeker weten, ik doe het met enkele reguliere platen, maar deze verzamelaar wil ik zeker ook. Eens naar zoeken, of bestellen dan maar.

Ach, wat voegt die langere versie van Fanfare nou eigenlijk toe dan? Een bult getoeter en getetter van Emerson op z'n GX1 synth. Nee, ik vind het juist wel behoorlijk functioneel. Veel storender zijn die twee post-Works singles (Honky en Father Christmas) die echt heel ruw de sfeer verstoren.