Als twee artiesten gaan samenwerken, kan dat hele verschillende uitkomsten hebben. Maar meestal gaat het toch fout omdat een artiest de overhand heeft en daardoor het werk van de andere een beetje ondersneeuwd waardoor het maar matig gaat klinken. Meestal ligt dit ook aan de ego van muziekanten, want tsja, het is ook hun product, en dat willen ze natuurlijk wel zelf in de hand hebben.
Als je ziet dat deze 2 artiesten samenwerken heb je al nare voorgevoelens. Lustmord, die van die donkere soundscapes dat samengaat met Helcate, van die drukke breakcore, zal dat wel goedgaan?
Ja, wonderwel is het een heel aardig product geworden! Donkere, sfeervolle muziek vol met breaks. Denk nu niet dat het druk of chaotisch is. Nee, sterker nog, het klinkt eigenlijk bijzondere relaxt.
En dan begint de cd. Het 1e nummer is een mix van mooie ambient en kille Drum 'n' Bass. Maar ik moet zeggen dat het 2e nummer dan veel beter is, dat heeft veel meer sfeer. Ook de ratels zijn in dit nummer veel beter uitgekozen dan bij het 1e nummer. Ook die violen voegen veel toe. Wat wel jammer is is dat hier en daar echt zo'n slecht "stadionhardcore" beat voorbijkomt.
Ook het 3e nummer begint met die zelfde hardcore beat. dit is wel het minste nummer, ook omdat het erg kil en leeg aandoet. Dat gefluister van mevrouw Rachael Kozak is dan weer wel aardig, maar ze had wel wat meer mogen schreeuwen. Dan het laatste nummer, dat het beste is. Het is het rustigste nummer, dat wel, maar hierdoor is ook alles in balans en komt de sfeer het beste over. Ook dat trage viool geluid doet et goed in de sfeer, jammer dat dat schrapende en druppelende rioolgeluid er in opduikt. Ook hoor je mevrouw Kozak nog een beetje fluisteren in dit nummer.
Al met al een leuke samenwerking. Toch had ik de muziek iets explosiever verwacht, zeker van het live-spul van Hecate dat ik gezien heb.