Jean Michel Jarre - Odyssey Through O2 (1998)

Album met diverse remixen gemaakt na het verschijnen van Oxygene 7-13. Het album voegt niets nieuws toe, het is gewoon een aaneenschakeling van remixen.

Aha, hij is toegevoegd! Fijn, kan ik hier ook is effe over ventileren... Dit is rommel, puren Boecht van Dunaldy (waarschijnlijk komt dit grapje bij Belgen over). Een pure verkrachting van de originele nummers, mèt toestemming, zoniet medewerking, van Jarre zelf dan nog. Onbegrijpelijk... Sommige van deze nummers zijn gewoon, en ik overdrijf dus niet, de originele nummers met een House beat eronder. Komaan zeg, zijn we nu echt zo diep gezonken dat we dat al een remix gaan noemen??

Een diepe, diepe, diépe ontgoocheling. Spijtig genoeg de eerste van meerdere wat deze man betreft.

Waarom zouden remixes niet mogen? Van mij mag het alleen moet je er van houden en bij dit album is het voor mij te ver gegaan. Jammer een gemiste kans.

Waar heb ik dan gezegd dat dat niet mag? Ik zeg alleen dat dit zo onwaarschijnlijk slecht en ongeïnspireerd is, dat het de naam remix niet eens waardig is.

Ben het wel met je eens als je zegt dat met dit album de plank volledig gemist wordt. Blijft een vrij zwak geheel en een vermoeiend luister proces. Nee ik ken betere mix albums dan deze.

Jarre's laatste albums werden minder. Oxygene 7-13 een zeer sterke plaat, daarna zijn een aantal mindere albums uitgekomen

Deze is een van zijn mindere albums.