Mark Mancina - Return to Paradise (1998)

Mancina trok in de tijd rond het componeren van Return To Paradise veel op met collega Elliot Goldenthal.Het was deze man die hem naar eigen zeggen beinvloed had bij stukken van het schrijven.Noem het gek worden, maar waar die invloeden dan in terug te horen zijn is een raadsel.Veel makkelijker zijn de invloeden en daarmee ook overeenkomsten met Zimmer's Beyond Ragoon.Overigens was deze niet direct de grootste invloed, want de stijl was veel gebaseerd op het Lion King musical project qua aanpak (lees in culturele klanken).

Return to Paradise stelt een gewetensvraag en Mancina verwoord die kalmpjes met een rustig, exotisch karakter.Verschillende orkestlagen worden behoorlijk ingenieus door elkaar verwoven.De oosterse tinten worden door gebruik van de duduk, verscheidene xylofoon-achtige instrumenten,veel violen en een variatie aan fluiten oa. verwoord.En dit grijpt enorm, gelijk al in de allereerste track, waarin het prachtige hoofdthema zijn opwachting maakt.Maar de score is in zijn geheel sober en droevig en werkt toe naar het geweten in ultieme vorm vertaald in muzikale noten.Zo rond ''The Hanging'' wordt de sfeer op zijn grauwst.Dit alles vaak vol met dat dromerige effect. 4.5 sterren