Alex North - 2001: The Legendary Original Score (1993)

Ruim 20 jaar stond de score te boek als de legendarische score die niemand had gehoord. North had zo als eens met Kubrick gewerkt voor Spartacus en begon met 2001 met een enorme hoeveelheid energie. Hij schreef dit op een moment dat hij ernstig ziek werd, wat ertoe leidde dat hij eigenlijk niet meer goed kon werken. Tijdens de opnames met orkest in de studio werd hij zelfs met de brancard binnen gebracht om toch zijn taak te kunnen vervullen. Het vervelende was dat het voor Kubrick al vast stond, misschien wel op het moment dat hij North aannam, dat deze score niet gebruikt zou worden. Hij was eerder verliefd en verblind door de klassieke stukken die hij in gedachte had. Maar toch liet hij vrolijk North ermee in de weer. De componist kwam bij de premiere er pas achter dat zijn score was vervangen door klassieke stukken. Kubrick had het immers nooit verteld. Dat kwam hard aan bij North, die lange tijd deed over het verwerken van deze pijn.

Ondertussen lag de score al jaren en jaren ongebruikt op de stoffige plank. De enige die wisten hoe de score klonk waren de betrokkenen bij het score proces en vriend Jerry Goldsmith, aan wie North em ooit eens liet horen. Op een gegeven moment had Robert Townson, producer van het label Varese Sarabande, het idee om een re-recording te doen. Maar vlak voor de plannen echt in werking werden gezet stierf North, waardoor deze niet kon zien hoe zijn magnum opus alsnog uit gebracht zou worden. Goldsmith werd gevraagd om als conductor op te treden, wat hij als een laatste eerbewijs aan de overleden North zag en dus de taak op zich nam.

Toen de opnames achter de rug waren en kopieen waren gedrukt, waren zowel Goldsmith als Townson enorm enthousiast; ze waren er trots op. Townson ging hier zelfs ietsje over ''de scheef mee'' toen hij John Williams en Steven Spielberg opzocht. Het duo was nog midden in de opnames van de score van Schlinder's List en waren nu overigens aan de end titles bezig. Tussen de opnames van deze doodserieuze track, wilde Townson wat laten zien. Deze maakte zijn koffer open en graaide een exemplaar van de 2001 re-recording ertussen uit om te laten zien. ''Hey jongens, jullie raden nooit wat ik hier heb!''. Williams en Spielberg konde hun ogen niet geloven. Deze hadden geen idee dat mensen hier mee bezig waren geweest. Dit eiste veel aandacht op en zelfs orkestleden kwamen erom heen staan om te kijken wat voor bijzonder dit was. Over verstoring gesproken.

Da's nie netjes...

Nee dat is het zeker niet. Nu is dit haast zo gewoon geworden in de filmwereld, al is dan het dan misschien nog beter als een regisseur de boel afwijst en persoonlijk iemand ervan af haalt, dan op zo'n slinkse manier. Maar dingen sneuvelen helaas, net als acteurs en actrices die soms ook beter eerst naar een voorvertoning kunnen gaan om niet op een premiere erachter te komen.

Maar om nog even specifieker te zijn, wat het iets zou kunnen verlichten... Kubrick had wel degelijk in ieder geval aan gegeven dat dat hij een aantal klassieke stukken al in zijn hoofd had zitten, dus de componist wist dat. De opnames van de score werden na ongeveer 75-80 % voltooid gestopt. Je zou dan kunnen vermoeden dat zo iemand dat doet omdat ie het niet wil en het helemaal wil afblazen. Echter North had gedacht dat Kubrick voldoende materiaal had. Goed het mag wat vreemd hebben geklonken na die beslissing maar met iemand met een stel gedachtengangen als Kubrick kon het zijn dat hij precies deze allemaal had uitgedokter qua plaatsing. Normaal gesproken worden sommige opnames al snel afgeblazen of soms helemaal opgenomen en later pas afgewezen. Dat wordt het goed duidelijk gemaakt aan de componist. Hier echter niet en na hun Spartacus samenwerking moet North hebben geweten dat Kubrick het wel zou weten. En dat wist hij ook! Vandaar dat het nogal zijn vertrouwen heeft geschaadt in de regisseur.

Las zojuist in een filmmuziekboek dat Kubrick ook nog een Britse componist inhuurde, waarna hij North er pas bijhaalde. Helaas doet North geen uitspraak over wie dat was, mits hij het al wist (waar ik wel van uitga).