For Stars - We Are All Beautiful People (2001)

De titel van deze cd draag ik op aan alle mensen op de site

dank u!

[bloos]Dat heeft nog nooit iemand tegen mij gezegd...[/bloos]

ik hoor dat dagelijkks aan, eigenlijk..

Materiaal van de CD is iets minder, oorzaak: de prodiuktie is niet lekker....

Mooie muziek, mooie stem, mooi... mooi.

Dit album van For Stars lijkt wel letterlijk voor sterren geschreven. Wat een prachtige psychedelische popsongs toveren deze mannen uit de hoge hoed. Ik snap er dan ook niks van dat deze band niet wat beter gewaardeerd wordt hier op musicmeter, want psychedelische pop wordt hier in veel gevallen toch hoog aangeslagen.

That's how it goes, when
Friends just can't be found,
People fade away,
Don't be so amazed ...

zingt Carlos Forster - Forster? waarom komt die naam zo bekend voor? - in How it Goes, het derde nummer van het album. Een soort berustend nummer, waarin de zanger een ervaren en bijna krachtige tekst zingt. De melodie van het nummer is opzwepend en zelfs catchy, wat bijdraagt tot dit gevoel. In nummer acht wordt het andere uiterste opgezocht:

I don't want to go to the people party
I don't want to talk about where I'm from
I don't want to hear how things were better
I don't want to feel so in-between
Nothing makes me happy

Onzekerheid, angst, verdriet en nog wat van zulke gevoelens schilderen in razendsnel tempo het muzikale beeld van dit uiterst breekbare liedje. De melodie is op een rare manier niet eens al te mistroostig; het is de combinatie met de stem van Forster die de sfeer bepaalt.

Deze twee nummers vormen voor mij het perfecte evenwicht van het thema van dit album: namelijk de relatie tussen verdriet en liefde, tussen onzekerheid en hoop. Toegegeven: misschien niet het origineelste thema, maar wel degelijk goed uitgewerkt.

Ik realiseerde mij laatst dat de zang er voor zorgde dat ik mij ongemakkelijk voelde; een soort van plaatsvervangend schaamtegevoel overvalt mij vaak tijdens het luisteren. Een moment later werd het me overigens duidelijk dat dit niet geheel onbewust is gedaan en dat de sfeer die for Stars neerzet nou eenmaal een van ongemakkelijkheid is. Is het raar dat men (ik) dat dan mooi vind(t)? Ik geef er in ieder geval niks om

Het enige nummer dat wat mij betreft wat uit de toon valt is There Was a River. Het is niet alleen langer (en met een sterkere structuur), maar ook bombastischer waardoor het intieme gevoel dat gedurende de cd vastgehouden wordt, verdwijnt. Op het einde komt zelfs een koor binnenzetten, met een overigens tekstloze bijdrage (wat dan wel weer erg goed bij het nummer past). En ondanks dat het nummer uit de toon valt, is het een van de beste nummers van de plaat met een van de mooiste teksten:

I used to live inside a daydream
I thought I knew the way to go
I used to think that I said words
That had a chance to change the world

But I was wrong
And you were always right
I didn't want to see
That I was wrong
And you were always right
I didn't want to see

De afsluiter, een simpel maar o zo treffend deuntje, maakt het concept compleet en het album een klassieker wat mij betreft.

We are all beautiful people,
We're eternally continuing,
And if I could
I would fill your hands
With diamonds

And if I could
I would free your heart of pain.


We Are All Beautiful People ademt verdriet en onzekerheid, maar bovenal hoop uit. Verschrikkelijk dat niemand dit kent en dat het zo laag gewaardeerd wordt hier.

5/5

Paracetamolletje erin stoppen?