Lauryn Hill - Ms. Hill (2008)

Een aantal 'vreemde' en een paar erg korte nummers, maar als je van de oude Lauren Hill houdt gaat dit je sowieso bevallen...heerlijk cd-tje!!

Wanneer komt deze uit?

Klopt dit wel?

Ziet er uit als een vreemd soort bootleg of zo.

Maar het ligt wel in de planning dat ze met een nieuw album komt? Ben best wel benieuwd eigenlijk, vond haar vorige best wel sterk (ja, die van 10 jaar geleden alweer )

Mmm, lijkt erop dat dit eindelijk de opvolger is van Miseducation... (Unplugged niet meegeteld). Ben benieuwd.

Ja, jammer dat ze zo van de aarbodem verdwenen lijkt te zijn, ondanks dat ze wat concerten heeft gegeven. Zal vast wel een reden hebben. Ze had haar naam toch al behoorlijk gevestigd met The Fugees en haar solo-album.

Is uit sinds 18 januari 2008

Bijzonder makkelijk album, er staan bijvoorbeeld als eerder uitgebrachte nummers op, en daarbij wat remixen etc etc. Kan me als lang niet zo boeien als The Miseducation...

Het laatste album van Lauryn Hill wat mij kon bekoren is alweer afkomstig uit de vorige eeuw. Met deze verzamelaar/unreleased tracks (?) weet ze mij opnieuw niet te boeien. Had Erykah Badu dit jaar een succesvol album op de markt gebracht, Lauryn Hill moet het doen met een mager project.

Van mij had ze dit project dan ook niet uit hoeven te brengen. Ik wil haar liever herrineren zoals ze in de 20ste eeuw was. Bij Fugees vond ik haar 'by far' de beste artiest. Op dit album wordt ze zelfs voorbij gestreefd door Wyclef Jean.

Maar niet alles is negatief So High is een heerlijke zomerse Remix met een goede bijdrage van John Legend. Blame it on the Sun is ook zo'n nummer op de eerste helft van de cd die ik aangenaam in het gehoor vind liggen. Final Hour kent nog een fijne productie, Lost Ones is een regelrechte misser.

Ms. Hill lijkt er nog steeds niet uit te zijn of ze zich moet richten op de rap of op de zang. In beide categorieen is ze al lang voorbijgestreefd. Rappend is het tekstueel te mager en qua zang zijn er tig R&B/Soul zangeresen die vele malen beter zijn.

Maar deze CD begint mij na een tijdje ook behoorlijk te vervelen (hetgeen er ook toe geleid heeft dat ik hem van mijn computer heb gegooid) en dat irriteert mij nog het meest. Ik kan hem dan ook moeilijk in eek keer beluisteren. Met de track Here Butt begint dat al en het stopt eigenlijk pas weer bij de track L-Boogie die ik wel interessant genoeg vind. How Many Emcee's is mijn favoriete track met een heerlijke productie (een of andere fluit, klinkt erg lekker). Maar ja dit soort tracks zitten er vaak binnen 2 minuten op.

Ik ben dan ook blij als het geluid op Nothing Ever Matter wegsterft. Dit houd namelijk in dat deze CD er eindelijk op zit en ik weer kan gaan genieten van artiesten die wel genoeg vaardigheden hebben. Sorry Lauryn, je bent een goed artiest, deze verzamelaar is overbodig.