Wendy MaHarry - Wendy MaHarry (1990)

Captain Beefheart en Bob Dylan maakten schilderijen, die als cover voor hun album dienden. Zo ook deze beeldende kunstenares. Seks, drugs en rock-'n-roll zijn niet de drijfveren voor Wendy Maharry om muziek te maken, ze ziet het als een alternatieve vorm van expressie. Echter, we hebben het hier niet over avant garde muziek met een hoog kunstzinnig gehalte. Luister maar eens naar "California" of "Happy Holidays". Deze songs zouden elke dag uit de radio kunnen klinken. Wendy's muziek past in de stijl van Tori Amos, Suzanne Vega, Rickie Lee Jones en, luisterend naar "Cool Water Running", Stevie Nicks.
Elk nummer is bij het eerste gehoor al zeer aangenaam, maar vraagt toch een beetje extra luister-inspanning om het helemaal te doorgronden. Dit is het artistieke tintje dat door het hele album geweven zit, alsof Wendy Maharry haar pianotoetsen met dezelfde pastelkrijtjes ingekleurd heeft als haar schilderijen.

Dit album werd nog opgevolgd door "Fountain of Youth" en dan zou het meer dan 10 jaar duren voordat het 3e album verscheen, getiteld "Released". Deze titel, een kreet van bevrijding, doet vermoeden, dat ze zich toch liever toelegt op de beeldende kunst.
Gelukkig heeft ze met haar eerste album ook een kunstwerkje in muziek afgeleverd. Mijn hoogtepunten van dit album: "Counting Lines" en "Headless Horseman".