Jim Kirkwood - The Blessing of Shadows (2003)

The Blessing of Shadows is het derde en laatste deel van Kirkwood's ' Vampyre'-trilogie, verder nog bestaande uit Blood and Feathers en Shroud of Many Colours.

Dit is zonder meer het meest duistere album van de trilogie en bevat met het titelnummer één van de allerbeste Kirkwood-composities. Het is een dreigende, hypnotiserende track die vooral in het begin bijzonder huiveringwekkend klinkt. De daaropvolgende slepende en langzame sequence die zich langzaam materialiseert, zal uiteindelijk de basis vormen waarop uitstekende melodielijnen zich afwisselen. Er is zelfs ruimte voor een heftig bombastisch middenstuk, maar het duurt echter niet lang, of de slepende sequence vervolgt zijn weg verder, totdat de track eindigt. Geniaal!!!

The Nature of the Apocalypse is met zijn bijna 25 minuten de langste track van het album, en is een reis naar de diepste krochten van de hel. Het ruim 5 minuten durende intro van deze track, doet je denken alsof je voor de poorten van de hel staat en tegelijkertijd betrokken bent bij het uitvoeren van één of ander duister ritueel. Dé perfecte soundtrack voor een horrorfilm. Ook deze track kent weer alle typische Kirkwood-elementen en is Kirkwood in optima forma.

Children of the Night herbergt een geweldige melodielijn die ik beschouw als één van de meest geniale in welk ander Kirkwood-nummer dan ook.

Hoe dan ook, dit album is een waanzinnige afsluiter van een album- drieluik die ik beschouw als een mijlpaal van Jim Kirkwood en van het synthesizer-genre in het algemeen. Het is duistere kost, maar het is zo goed, dat elke liefhebber van het genre, dit zou moeten uitchecken. Als je je hier eenmaal voor openstelt, laat het je niet meer los. Want zo aangrijpend en sterk is The Blessing of Shadows.
En praktisch elk ander album van deze geheimzinnige toetsenist.