"Foxhalt Marsh" is thematisch gezien gerelateerd aan het "Foxhalt Edge"-meesterwerk en is dus een verlenging hiervan. Muzikaal sluit het aan op eigenlijk al het andere Kirkwood-materiaal, echter is dit album over het algemeen een stuk kalmer van aard, wat zeker geldt voor het titelnummer, wat zeer sfeervol en rustig begint met een lang, wat duister en onaards klinkende opbouw. Pas veel later komt er wat rustig kabbelend sequence-werk om de hoek kijken, maar over het algemeen blijft het allemaal vrij vreedzaam klinken.
"Black Dog Moor" is wat gemener van toonzetting, maar begint ook eerst vrij rustig, alhoewel het nu al weer allemaal wat verontrustender klinkt. Ergens in de 7de minuut kondigt zich wat heftiger synth-werk aan wat gepaart gaat met vrij scherpe synth-aanslagen die qua intensiteit vrij heftig klinken maar nooit helemaal over-the-top gaan. Dit tweede nummer was oorspronkelijk bedoeld voor de "Hecate"-albums, maar heeft om één of andere reden niet de kans gehad om daar op te prijken en is uiteindelijk als left-over op deze, voor de rest, prima EP beland.