Bob Dylan - Hard Rain (1976)

Helaas is dat niet het geval Madjack! En dat terwijl deze cd om een remaster schreeuwt. Nóg beter zou zijn om een volledig concert van deze tour officieel uit te brengen in het kader van de Bootleg Series. Bijvoorbeeld van 3 mei 1976 (New Orleans) of 16 mei 1976 (Fort Worth).

Helemaal geweldig zou een officiële release van het afsluitende concert in Salt Lake City zijn, alleen al vanwege de setlist met o.m. Gates Of Eden, Lily, Rosemary And The Jack Of Hearts en Black Diamond Bay (!!)

Tot die tijd kun je nog het beste naar de vinyl-versie van dit album luisteren...

Vandaag voor het eerst een traantje gelaten om een CD. Niet vanwege een bepaald nummer maar gewoon vanwege het feit dat een paar dagen geleden mijn CD kast is omgevallen en dat, naast een aantal gesneuvelde hoezen, er een kras op dit geniale album is terecht gekomen. Resultaat: halverwege Shelter from the Storm geraakt de CD niet meer verder en moet ik het nummer noodgedwongen skippen.

Erg jammer want als er één live uitvoering is die je van Dylan moet hebben, dan is het gewoon deze. Het uitspuwen van de tekst tijdens Idiot Wind, de heerlijke up tempo versie van Shelter from the Storm, het geniale Maggie's Farm, .. Vandaag de dag haalt Dylan dit niveau niet meer (heb hem in Oktober nog aan het werk gezien in het Sportpaleis en even terzijde, dat was ook erg sterk) maar wat maakt het uit want dit is gewoon tijdloos. Toch maar dringend de CD gaan vervangen.

Fenomenaal album. Voor het eerst gehoord toen ik een jaar of 13 was en het concert van oud op nieuw op een of andere zender werd uitgezonden, eind jaren 70. Ik wist niet wat ik zag of hoorde, maar het maakte diepe indruk. Zoals je wel vaker met artiesten hebt: het eerste album dat je leerde kennen blijft je favoriete. Heerlijk, de zompige energie die uit deze groep straalt. Zigeuners, regen, protest, pijn.

Voor de liefhebbers van deze plaat/periode van Dylan, hieronder wat links naar filmpjes van de Hard Rain TV Special.



Times are a-changin
Like A Rolling Stone
Just Like A Woman
St. Augustine with Joan Baez

Hij zingt op die Times are A-changing best mooi, in die link die je plaatst.

Zelfde mening als bij 'Before The Flood'. Dylan-live is divers, verrassend en de setlist is per definitie OK.

55 minuten lang...

Mijn eerste Dylan, ik denk ergens eind 1976/begin 1977. Wat een dijk van een plaat! Een furieuze Dylan. Eigenlijk een kut-sound, dunne drums, rommelig gepriegel maar toch: alles klopt. Dylan ging nooit voor de perfecte, gladde sound. (Oke, Oh mercy wel een beetje maar de nummers blijven goed.)
Ben het eens met vele voorgangers die beweren dat dit de beste live-plaat is van Dylan.
En wat lees ik op wikipedia... de plaat werd destijds slecht ontvangen! De tweede leg van de Rolling Thunder revue, toen was het goede er van af... wat een onzin.

Lekker vette live plaat. Rommelig? Ja, daar zit 'm voor mij net de charme. Geen gelikt werk. En de band mag er ook wezen. Scarlet Rivera strijkt er lekker op los. En ik hoor hier en daar ook een vleugje steelguitar.