Songdog - The Way of the World (2001)

Al op het debuut laat Songdog horen prachtige miniatuurtjes te kunnen schrijven.
Verfijnde klanken gelardeerd met subtiele toevoegingen en een opvallende stem van Lyndon Morgans (waar je tegen moet kunnen).
Op dit album zelfs uitwaaierende gitaren op het schitterende nummer Stalker.
Op hun nieuwste album weten ze hun sound nog verder te verrijken, maar The Way of the World overtuigt al genoeg om deze band voorgoed in je hart te sluiten en daar nooit meer uit te laten ontsnappen.
Ik kan hier dolgelukkig van worden ook al is het vast de bedoeling dat mijn bui omslaat in één groot tranendal. Tranen? Van puur muzikaal geluk, dat zeker.
Gelukkig hebben al meer users dit ook begrepen en sta ik er niet alleen voor

Dit vind ik zijn minste en is nog altijd 4* waard. Met andere woorden tot nog toe heeft deze groep alleen nog maar goeie cd's gemaakt
songdog

Voor mij is dat denk ik Haiku maar met dezelfde toevoeging dat ook die ongelooflijk mooi is

Ik heb ook een vraag aan users Harald en shinybeast: het viel me op dat jullie als grootstemmers er als de kippen bij waren om op het gehele oeuvre van Songdog te stemmen. Uiteraard doet me dat goed omdat ik geprobeerd heb mensen enthousiast te krijgen n.a.v. hun laatste album.
Niet alle albums waren te pindakazen en ik moest ze ook gewoon bestellen.
Maar als zelfs het kleine clubje users die ik persoonlijk heb kennis wil laten maken met Songdog (en met wie ik mijn cd's heb gedeeld) nog niet over alle albums een mening heeft kunnen geven hoe hebben jullie dat dan wel zo snel gedaan? Is dit echt niet onderdeel van jullie 'ik stem nog sneller dan het licht' race?
Juist bij albums als deze ga ik echt een beetje twijfelen aan jullie stemgedrag. Jullie verklaring over albums uit het verleden geloof ik gelijk maar hier...... ik heb mijn twijfels. Hopelijk overtuigen jullie me een beetje van het tegendeel.