Rachel Stevens - Funky Dory (2003)

5* voor het hoesje

Sexist

Ik bedoelde de postmodernistische kleurenschakeringen

haha...natuurlijk

Zeg nou zelf, het is een mooie meid.. die Rachel..

Ik ga voor karakter....8)

Zeer, zeer mooie dame. Ze kan geloof ik wel redelijk zingen (twee nummers gehoord ofzo, of beter gezegd: 2 clips gezien ), maarja daar gaat het even niet om

Iemand die het geld verdient met dr Uiterlijk.. Maar ja Mij hoor je niet klagen

En mijn top 10 in.

De eerste serieuze comment en meteen ook de eerste serieuze review voor dit leuk popalbum.

Jawel, je zou het niet meteen zeggen dat Rachel Stevens, voormalig lid van de melige UK popband "S CLUB" degelijke waren in huis zou hebben, maar niets is minder waar.

Mensen die het album willen aanschaffen, zou ik wel de re-edition aanraden en niet deze.

Sweet dreams my L.A. Ex hoor ik nog altijd even graag en durf ik gerust één van de betere 'get over it' songs noemen. Zo ad rem en catchy, één van de betere popsongs van de laatste 10 jaar?

Het 80's geïnspireerde Some girls (dat dus op de re-edition staat) blijft één van mijn favorieten. Vrij Goldfrapp achtig en daar hou ik van.

Funky Dorry is niet slecht, maar ook zeker geen potentiële hit, dat is het dan ook niet geworden. Een hele teleurstellende chartplaats in de U.K en dit is begrijpaar vermits dit album vele betere songs heeft om als single te releasen.

Eén daarvan en meteen één van de beste tracks op dit album is Solid. Zo sunny, catchy en happy, zo mag ze er meer maken. En dat deed ze ook, het nummer breath in, breath out is van dezelfde makelarij en klinkt behoorlijk leuk in de oren. Ook Fools, één van de soundtracks van Pincess diaries 2 klinkt behoorlijk country en poppy, leuke track dit! Verder hoor ik nog More, More, More graag omwille van zijn latino en zomers gevoel. Is ook één van de meer bekendere tracks op dit album.

Tracks die nog kunnen groeien zijn glide, het donkere Silk en het jazzy blue afternoon en little secret.

Een track die je gerust kan skippen is I got the money. Mensen, dit is echt één van de betere popalbums hoor. Zeker niet slecht en voor mensen die graag van remixen houden, zullen gerust hun ding hier in vinden.

Beetje onderschat dit album. Voorlopig een 3,5.

Allergrote favorieten: sweet dreams my L.A. Ex, solid, some girls en Fools

Wat moet je verwachten van een voormalig zangeres van S Club 7? Niet zoveel zou je denken, maar Rachel zorgt zo nu en dan nog wel voor een verassing. Ikzelf bezit de heruitgave van ‘Funky dory’, en zag hem toevallig in een nooit uitgepakte verhuisdoos liggen; kortom een prima mogelijkheid om het album sinds lange tijd weer eens te beluisteren.

‘Some girls’ is een aardig electropop nummer, niets meer niets minder. ‘Sweet dreams my L.A. ex’ is het beste nummer van het album. Het is geschreven door Cathy Dennis (Can’t get you out of my head & Toxic) en was oorspronkelijk bedoelt voor Britney Spears na de break-up met Justin Timberlake en n.a.v. zijn single ‘Cry me a river’ waarvan nog steeds wordt gemeend dat het over Britney ging. Britney echter, zag geen reden om dit nummer op te nemen en sloeg het af. Rachel daarentegen zag dit nummer als prima debuutsingle en ik ook. In Engeland werd het haar grootste hit, het leverde haar een #2 notering op. In Nederland flopte het genadeloos en kwam niet hoger dan een (teleurstellende) #79 plaats.

Het derde nummer op het album is de titeltrack ‘Funky dory’, ook een prima pop nummer met af en toe lichte latin invloeden, de beat vind ik wel erg fijn trouwens. ‘Fools’ is pop met een lichte country draai eraan, een aardig nummer met een catchy refrein. ‘Breathe in, breathe out’ is ook wel aardig, erg poppy – vooral het refrein, zelf vind ik het een van de mindere nummer sop het album. ‘Glide’ is wat R&B georiënteerd lied met goeie beats, qua tekst is het helaas een stuk minder.

‘Heaven has to wait’ is de eerste echte ballad, daar hou ik nou net niet van. Eén van de minste nummers op het album. Rachel is beduidend beter in uptempo nummers dan ballads. ‘More more more’ is een cover van Andrea True, ’t klinkt erg zomers en is dus een fijne afwisseling na een saaie ballad. ‘Blue afternoon’ vind ik ook een matig nummer, easy listening is het, het refrein is wel oké, maar niet geweldig. ‘I got the money’ vind ik typisch zo’n teenpop nummer, ook een van de mindere nummers op dit album. ‘Little secret’ is wel weer funky en beter dan de twee voorgaande nummers. ‘Solid’ is een van de betere nummers van dit album voorzien van een goeie vibe. ‘Silk’ vind ik ook erg aangenaam, vooral het intro is erg goed. Dan heb ik tot slot als afsluiter nog een remix van ‘Some girls’ in een heerlijke danceversie. De tracklist is dus iets anders dan de bovenstaande versie, maar de nummers zijn vergelijkbaar, alhoewel ze hier net iets beter in elkaar lijken te zitten als de eerste uitgave.

Zeker een prima album van Rachel, vooral voor een debuutalbum van een voormalig zangers van S Club 7 waarvan je dit zou niet verwachten. Eén van de betere dance/popalbums uit 2004 dat in Engeland de platina status verwierf.