Rick Wakeman - Aspirant Sunset (1990)

Het tweede deel van de Aspirant-trilogie vind ik persoonlijk de minste, maar dit is slechts persoonlijk, want menigeen kan net zo goed dit album beter vinden als de eerste of de derde uit de reeks, want hoe verrassend, ze lijken sprekend op elkaar.
Mooi en ingetogen, melodieus en rustgevend, doet Rick Wakeman weer waar hij goed in is, alleen doet ie het hier wat rustiger aan, op dit wederom mooie electronische New Age-album.
Nummers als The Sleeping Village, Peace en Sunset hadden zo op de andere Aspirant-albums kunnen staan, maar bewijzen wel weer hoe mooi dit soort muziek kan zijn.
Niet te veel achter elkaar luisteren, zou ik zeggen, aangezien de klad er op een gegeven moment een beetje in kan zitten, maar op de rustige avonden (waarvoor dit album zelfs bedoeld is, volgens ome Rick), zeker aan te bevelen om zo nu en dan eens op te zetten.

Of om het helemaal officiëel te houden:

- Aspirant Sunrise om te dag mee te beginnen.
- Aspirant Sunset om de drukke werkdag mee af te sluiten.
- Aspirant Sunshadows voor het slapen gaan.

Welterusten!!