Oxmo Puccino & The Jazzbastards - Lipopette Bar (2006)

Beest van een plaat die verscheidene luisterbeurten nodig heeft voor hij zichzelf helemaal prijsgeeft. Reden? Het hele album is eigenlijk één groot verhaal, verteld in verschillende "hoofdstukken", in de vorm van verschillende nummers. Het verhaal in kwestie heeft een heerlijk film-noir toontje. Er komen een horde obscure personages aan te pas, en er gebeurt ook wel het één en het ander, wat er voor zorgt dat je het dus echt wel een paar keer moet horen voor je echt weet wie nu juist wie is, en wat ze nu juist allemaal doen, temeer dat de nummers ook echt wel op elkaar voortbouwen. Het merendeel speelt zich af in een gure kroeg, genaamd "Lipopette Bar", alvanwaar de titel.

Het schrijven werd verzorgd door Oxmo Puccino, en mensen lief, wat heeft hij zijn talent hier weer eens prachtig toegepast! Werkelijk fenomenaal wat hij hier uit zijn pen tovert. Vooral de manier waarop alles mooi in elkaar vloeit van nummer tot nummer, en het verhaal op heerlijk boeiende wijze verteld wordt, zijn echt wel stèrk te noemen. Ter illustratie één van mijn favoriete passages uit "La Femme De Sa Nuit":



Muzikaal zit het allemaal ook heerlijk strak, met Jazz composities van de hand van The Jazzbastards. Heerlijk catchy, groovende melodieën die niet veel moeite moeten doen om je een paar minuten lang te boeien. En wederom dat heerlijke sfeertje.

Jazz en rap komen prachtig samen op deze plaat. Het feit dat dit album bij Blue Note is uitgegeven, wat zeg ik, door Blue Note "besteld" zelfs, zegt op zich eigenlijk al genoeg: kwaliteit zat! Bovendien reflecteerd zich dit ook in de klank. Geen platgecompresseerde éénheidsworst, maar een verzorgde opname, en een eindproduct dat ademt.

Een uniek buitenbeentje, en eentje dat zeker de moeite waard is om zich eens in te verdiepen!

Film-noir, jazz en Franse hiphop... wat wil een man nog meer? Ik ga hier achteraan vanwege je leuke stukje.

'Le roi du rap francaise' zag ik ergens staan.......

Nu hou ik heel erg van de franse rap(taal) dus tja dat maakt natuurlijk nieuwsgierig. U-tubes er op na geslagen en ja, zit goed in elkaar!

Pakt me nog niet als een SOON E MC of een MC SOLAAR maar ga mijn oren hier vaker aan onderwerpen!

Hele leuke, afwisselende cd, ook voor mensen die de taal niet machtig zijn.

Favorieten: de vrolijke meezinger Où est Billie? en het stuwende Nirvana.