Extreme Music from Africa (1997)

Hmm, tja. Wat moet je hier nu van vinden? Misschien is het niet terecht, maar ik ben toch wel enigszins skeptisch over de oorsprong van het materiaal dat hier verzameld is. Goed, Extreme Music from Japan, dat was een verzamelaar die tot de nok toe gevuld was met de bekendste artiesten uit de Japanse noise scene. Hier is dat echter een ander verhaal. Wie zíjn die illustere artiesten? De liner notes bieden enig (doch weinig) soelaas; blijkbaar is de verzamelaar tot stand gekoment met inbreng van ene Jonathan Azande (hier ook vertegenwoordigd met twee tracks) van de Universiteit van Zimbabwe. De website van die universiteit is momenteel down, dus ik kan checken op de website of daar een Azande bekend is, maar Google biedt verder weinig hoop. Elke hit op Jonathan Azande is er eentje die over deze verzamelaar gaat, en de man lijkt, los van zijn inbreng op deze release, niet te bestaan, of in ieder geval verder weinig noemenswaardigs te hebben gedaan op noisegebied. Een post zoals ik die aantrof op één of ander forum, waar een lid de track Opaque Misery postte met de aanbeveling "de beste track van een getalenteerd noise artiest uit Zimbabwe" lijkt dan ook niet meer dan een sneu voorbeeld van name-dropping; makkelijk kiezen uit twee tracks, en dat de man uit Zimbabwe zou moeten komen had ik ook wel kunnen afleiden uit de liner notes.

De andere artiesten dan? Wederom kom ik met Google niet veel verder. Ook hier hebben alle hits betrekking op deze verzamelaar, en de output van de verschillende artiesten die hier verzameld zijn lijkt dan ook zonder uitzondering beperkt te zijn tot één of twee tracks op deze verzamelaar. De claim van label Susan Lawly, dat Extreme Music from Africa "was compiled and co-ordinated after extensive research through Jonathan Azande in Zimbabwe and William Bennett (mostly discovered through postings and investigation on the World Wide Web)" lijkt dan ook enigszins vreemd. Wat men anno 1997 wél op het web heeft kunnen vinden lukt mij anno 2008 in ieder geval niet meer; nog geen dode link, niets. In hoeverre deze tracks dan ook echt hun oorsprong hebben in diverse landen als Marokko, Zimbabwe en Oegande blijft gissen. Misschien is het gewoon allemaal het werk van William Bennett zelf. Misschien niet. Wie het weet mag het zeggen.

Maar goed, misschien moeten we gewoon maar doen alsof, "suspend our disbelief". Ergens is het wel een haast romantisch idee dat het idee van noise zo universeel is, dat het niet enkel een toch voornamelijk Westers fenomeen is dat vooral in de VS en Japan zo gigantisch is, dat men in Oeganda en Zimbabwe blijkbaar ook bezig is met dergelijke experimentele muziek. Daarbij rijst natuurlijk de vraag, horen we dit eigenlijk wel terug in de muziek, of is ook het geluid van noise universeel? Nergens treffen we hier in ieder geval bizar andere benaderingen, interpretaties en uitoefeningen dan we kennen. Veel tracks bouwen toch op een redelijk standaard uitgangspunt, zoals rommelende loops en stuiterende feedback. Hier schemert wel een tribal drum door, elders wat Afrikaanse chants; Monbuttou's behoorlijk uit de toon vallende A State of Blood is een licht bewerkte versie van wat een volkslied lijkt, en de afsluiter lijkt een licht overstuurde versie van een redelijk normale opname van een reguliere chant of iets dergelijks. Dat duidt echter op niets, en het voedt misschien wel des te meer het idee dat dergelijke elementen enkel het resultaat zijn van een Westerse interpretatie van Afrikaanse noise; elementen toegevoegd door een Bennett om de illusie van de Afrikaanse oorsprong te suggereren. Maar goed, nogmaals, we weten het niet, en zullen het evengoed wel niet te weten komen. Los van dit alles is de plaat een heel aardige verzameling aan Extreme Music, en als de betrokken artiesten, mochten ze bestaan, ooit nog de behoefte een plaatje op te nemen dan zal ik dat alleszins toejuichen. Ruime 3,5*.

Trevor Brown artwork?

Goed gezien. Uitgebreide scans hier op Discogs.

Zo kom ik er net achter dat de 'chants' in Rorogwela gehaald zijn uit "a lullaby named "Rorogwela", sung by Afunakwa, a Northern Malaita woman", dat te vinden was op een plaat met een verscheidenheid aan dergelijke opnames. De sample werd ook gebruikt in de hit Sweet Lullaby van het Franse duo Deep Forest. Klikkerdeklik.

Ik heb wel eens gelezen dat William Bennett zich intensief met afrikaanse muziek bezighoudt. Het schijnt zelfs dat recenter Whitehouse-werk op tribal ritmes gebaseerd is. Dat sluit natuurlijk in het geheel niet uit dat hij deze verzamelaar in meerdere opzichten heeft 'samengesteld'...

En dat klopt volledig inderdaad. Bennett heeft zich gestort op wat hij zelfs 'afronoise' noemt, en inderdaad had ik ook vernomen dat recente platen veel tribal e.d. invloeden hadden (hoewel ik ze zelf niet gehoord heb). Maakt dit in alle opzichten misschien alleen nog maar een interessantere plaat.