KRS-One - Maximum Strength (2008)

Deze is gelekt, en op het eerste gehoor valt het mij mee

Voor de duidelijkheid: dit is (grotendeels, als ik het goed heb) een onuitgebracht album afkomstig uit 1999.

Ik dacht dat het onuitgebrachtte nummers vanaf 1999 waren, maar wat jij zegt zou ook goed kunnen.

Ook geplaatst op hiphopleeft

Na Adventures In Emceein brengt KRS-One opnieuw een album met eerder onuitgebrachte nummers op de markt. Het gaat om nummers van de periode 1999 tot nu en uit de titel Maximum Strength spreekt de nodige overtuiging. Dat wekt verwachtingen, maar met het tegenvallende Adventures In Emceein in het achterhoofd is enige scepsis toch gerechtvaardigd.

In eerste instantie werd ik warm noch koud van de nummers die op Maximum Strength staan. Het spreekt absoluut voor KRS-One dat hij nog steeds het nodige enthousiasme in zijn teksten en zijn flow kan leggen. Hij klinkt nog immer hongerig en ook met het plezier lijkt het wel goed te zitten. Maar echt aanslaan doet het allemaal niet; het is of iemand een vreselijk energieke show staat te geven, terwijl het publiek liever stilstaat en nog even kletst.

Een goed voorbeeld van een track met zo’n scenario is Let Me Know. Op een beat die met zijn drukke bliepjes en reggeatonachtige tempo behoorlijk op de zenuwen werkt, probeert KRS-One de luisteraar warm te maken voor een swingend feestje. Helaas brengt dat mee dat de teksten beneden peil zijn, terwijl op tekstueel gebied normaliter juist de kracht van KRS ligt. Het grootste deel van het gelukkig maar tweeënhalve minuut durende nummer bestaat uit het hinderlijke refrein: “If you mis my flow, let me know//If you really mis my show, let me know//i’m be doing it frow New York till Mexico//Cause I’m a mcccccc.”

Maar meestal ligt het niveau hoger. All My Men heeft ook niet de beste beat, maar straalt een stuk meer rust en tegelijkertijd kracht uit. De klank van het nummer is weliswaar wat eentonig, maar er gaat toch een soort Afrikaanse, tamtamachtige, dreiging uit van de dreunen die de instrumentatie typeren. In de tekst spoort KRS de mensheid aan met een plan en een doel te leven, om klaar te zijn om de toekomst te beleven. Hoewel het weinig nieuws is wat KRS-One op deze track vertelt, komt het toch een stuk prettiger over dan zo’n drammerige partytrack als Let Me Know.

Ook Straight Through brengt een boodschap aan de luisteraar. Op deze track, waar KRS-One, op een kleine pauze met enkel instrumentatie na, in een keer doorraast, spoort hij zijn fans aan in zichzelf te geloven, te genieten, maar ook doelen na te streven. Als goed voorbeeld geeft hij zichzelf, een man die in eigen krachten gelooft en doet waar hij goed in is. De track kent een aanstekelijke vaart; de beat spoort KRS-One al trommelend en fluitend aan om hoge flowsnelheden te halen, wat hem nog steeds goed afgaat.

Tegenover zulke energieke reclame voor de hiphopstroming, bewerkstelligd door het aanstekelijke enthousiasme van KRS-One, staat het veel kalmere Hip Hop. Hier stelt KRS-One dat hiphop een groot bolwerk is, waarin alles en iedereen met elkaar in verbinding staat. Hij vertelt dat hij evenveel respect voor Fat Joe, Common en Dead Prez heeft als voor 50 Cent, Busta Rhymes en Snoop Dogg. De rappers spreken namelijk allemaal over hun leven en zijn daardoor een voorbeeld voor de luisteraar, waarbij ze het recht hebben te zeggen wat ze hebben beleefd. In de visie van KRS-One zorgen de media voor wrijvingen tussen rappers en het kwade daglicht waarin sommige van zijn collega’s staan. Je kunt het met hem eens zijn of niet, het is in ieder geval moeilijk te ontkennen dat KRS een interessante visie heeft op de scene. En dat is weer eens wat anders dan het eenzijdige klagen over de negatieve ontwikkelingen wat veel veteranen, waaronder ook KRS-One zelf, tegenwoordig veelvuldig doen.

Ondanks dat er aardig wat leuke en onderhoudende momenten op Maximum Strength staan, is en blijft de titel van de plaat wel erg optimistisch gekozen. KRS-One kan namelijk echt wel beter dan hij op nummers als Let Me Know laat horen. Toch laat hij weten dat hij nog een zekere relevantie heeft, omdat hij hier en daar verder gaat dan de gemiddelde rapper die de hitlijsten bestormt. Aan de andere kant voegt dit album weinig toe aan het grote oeuvre van de legende, maar daar lijkt het hem ook niet om te doen. Maximum Strength laat zien dat KRS-One een echte liefhebber van hiphop is, en wat is er meer prijzenswaardig dan dat?

Redelijke unreleased tracks, die weinig toevoegen aan het oeuvre van KRS. Er zijn zeker nog wat aardige producties te vinden op deze cd en daarvan is de productie op The Kool Herc mijn favoriet. KRS weet zelf niet echt uit te blinken maar doet het ook niet verkeerd, lyrics zijn niet van een al te hoog niveau in vergelijking met het echt goede werk van deze rapper.

Ik heb dit album nu een keer beluisterd en tot mijn verbazing vind ik dit helemaal niet zo slecht. Bij vlagen zou ik het zelfs goed noemen. Dit geldt zowel voor de beats als de lyrics. (Minimaal) 3,5* is dit album in mijn ogen wel waard.