Ben E. King - Don't Play That Song! (1962)

Fantastisch soul album. Zo raar dat er verder nog helemaal geen stemmen bij Ben E. King staan.

'Stand By Me' is een klassieker.

Een heel fijn soulalbum dit. En inderdaad raar dat hier niet meer stemmen staan.

Waarschijnlijk één van de korste albums die we gaan bespreken. Maar de lengte van een plaat zegt zoals gewoonlijk niks over de kwaliteit, want die is 100% aanwezig. Vooral productioneel is dit een bijzonder album. Hoe de muziek en de zanglijntjes in elkaar zijn gezet, het invoegen van de harpen of het bijvoegen van een koortje, het klopt allemaal. En als het klopt levert het hits op. Natuurlijk kent iedereen Stand By Me, maar de titeltrack doet er zeker niet voor onder.

1. Don't Play That Song (You Lied) - een soort tweede versie van de megahit Stand By Me. Dit nummer is net zo goed en wellicht nog wel wat beter.
2. Ectasy - niet meer dan prima
3. On the Horizon - statige stem, vooral aan het einde heel fijn gezonge
4. Show Me the Way - oubollige swing. Kan mij niet al teveel boeien.
5. Here Comes the Night - doet qua ritme een beetje Kersterig aan. Muzikaal sterk.
6. First Taste of Love - frisse uithalen, vooral vocaal een sterk nummer.
7. Stand By Me - blijft toch een mooi nummer. Vooral het geheel doet het hem. Het nummer pakt je in. Misschien niet mijn favoriete klassieker, maar ook niet voor niks een klassieker
8. Yes - dit doet me dan weer niks. Klinkt een beetje te makkelijk
9. Young Boy Blues - ook deze versie is prima
10. The Hermit of Misty Mountain - gewoon aardig
11. I Promise Love - prima soul ballad
12. Brace Yourself - aardig nummer

(bron: Opus de Soul)

Fijn album dat inderdaad wel wat meer aandacht verdient. Het geheel zit goed in elkaar. Prima stem, prima begeleiding en goede productie. Bovendien bevat het een wereldhit (Stand By Me). Dat leidt tot een 36e plek in de 100 Greatest Albums of 1962!
Het is niet helemaal mijn ding, maar 3,5* is het zeker waard.