Hoelderlin - New Faces (1979)
mijn stem
3 stemmen
West-Duitsland
Rock
Label: Spiegelei
-
Somebody´s Callin´ (5:43)
-
I Want You (5:08)
-
Cold Winds (3:16)
-
Gentle Push (3:46)
-
High in Shanghai (6:13)
-
The Shouter (3:43)
-
Footsteps (4:40)
-
Weekend (2:55)
-
Don't Fool Me [Demo] * (3:34)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
35:24
(38:58)
0
Mssr Renard
geplaatst: 16 januari 2020, 08:48 uur
New Faces = nieuwe gezichten in de band.
En ook gelijk een nieuwe sound. Geen symfonische rock meer, maar meer straightforward rock. Verder helemaal niet slecht, best goed zelfs.
Christopher Noppeney schrijft nog wel voor de band, maar zingt slechts één liedje (Cold Winds). De nieuwe hoofdrol is weggelegd voor zanger/toetsenist/gitarist Tommy L'Ohr. En met tweede gitarist Rudiger Elze is de sound erg stevig te noemen. Nieuwe drummer Eduard Schicke is een erg groovy drummer in de stijl van Andy Ward (Camel) en ook wel Steve Negus (Saga).
De productie is ook stevig, waardoor de leadgitaren lekker kunnen scheuren. Voor mensen die van Breathless van Camel houden, maar ook van de stevige kant van 10CC en zelfs Wishbone Ash zouden deze plaat zeker kunnen waarderen. Er staan voor de progfreaks ook twee vette instrumentals op, waarvan High in Shanghai zeker aan te bevelen is. Tweede instrumental Weekend had zo een Saga-song kunnen zijn.
Deze plaat van Hoelderlin valt in ieder geval niet in de disco-valkuil. Het is allemaal redelijk veilige rock met erg goede gitaarpartijen en ditto drumpartijen. Minpuntje is misschien dat er teveel zangers zijn op deze plaat, terwijl toch duidelijk is dat Tommy L'Ohr de beste zanger is.
En ook gelijk een nieuwe sound. Geen symfonische rock meer, maar meer straightforward rock. Verder helemaal niet slecht, best goed zelfs.
Christopher Noppeney schrijft nog wel voor de band, maar zingt slechts één liedje (Cold Winds). De nieuwe hoofdrol is weggelegd voor zanger/toetsenist/gitarist Tommy L'Ohr. En met tweede gitarist Rudiger Elze is de sound erg stevig te noemen. Nieuwe drummer Eduard Schicke is een erg groovy drummer in de stijl van Andy Ward (Camel) en ook wel Steve Negus (Saga).
De productie is ook stevig, waardoor de leadgitaren lekker kunnen scheuren. Voor mensen die van Breathless van Camel houden, maar ook van de stevige kant van 10CC en zelfs Wishbone Ash zouden deze plaat zeker kunnen waarderen. Er staan voor de progfreaks ook twee vette instrumentals op, waarvan High in Shanghai zeker aan te bevelen is. Tweede instrumental Weekend had zo een Saga-song kunnen zijn.
Deze plaat van Hoelderlin valt in ieder geval niet in de disco-valkuil. Het is allemaal redelijk veilige rock met erg goede gitaarpartijen en ditto drumpartijen. Minpuntje is misschien dat er teveel zangers zijn op deze plaat, terwijl toch duidelijk is dat Tommy L'Ohr de beste zanger is.
* denotes required fields.
* denotes required fields.