The Tragically Hip - Music @ Work (2000)

Niet hun beste plaat, en zeker niet hun slechtste. Maar gewoon een goede Hipplaat.

De hoes vind ik echter ronduit afschuwelijk...

Ik vind deze eerlijk gezegd helemaal zo niet goed. Weinig nummers blijven hangen. My music at work was echter een goede en vrij commerciele single. Het was tevens de reden om dit album aan te schaffen.

Verder ken ik alleen Day for night en Trouble at the henhouse en beide vind ik toch twee klassen beter.

Misschien moet ik Fully completely maar eens proberen.

heel klein stapje terug en de hoes is idd lelijk , maar de muziek is heerlijk echte hip music

Ai! Geen 5 sterren plaat ? Nee dus. Ook The Hip maakt wel eens een uitglijdertje.Al met al niet slecht,maar ze hebben het weleens beter gedaan.De titeltrack is erg lekker en ook Freak Turbulence ramt lekker door.Jammer genoeg is de rest inwisselbaar.

Zoals al meerdere users gezegd hebben vind ook ik dit een afschuwelijke hoes! Veel erger kan geloof ik niet.

Gelukkig is de muziek die op het schijfje staat een stuk beter. Als is dit wel een mindere Hip plaat.

Ik hou absoluut van The Tragically Hip, getuige mijn uitsluitend hoge scores bij de voorgaande albums (het debuut buiten beschouwing gelaten). Dit is echter een vreemde eend in de bijt, weinig nummers die beklijven. Tja, het titelnummer, dat is een positieve uitschieter. Verder kan ik Freak Turbulence zeker waarderen, maar de rest... Ze kunnen zo veel beter. Een album van The Hip kan niet snel onvoldoende scoren, maar deze kan ik niet hoger waarderen dan 3 sterren.

The Tragically Hip is zo'n bandnaam die ik al sinds de jaren 90 her en der zie opduiken maar waar ik nooit echt mee kennis gemaakt heb. Ja, Ahead By A Century kende ik maar daar hield het ook echt mee op.

Deze heb ik plaat ergens opgevist en ze bevalt me eigenlijk zeer goed. Zeker tot en met de 9de track vind ik alle nummers best goed. REM lijkt me een voor de hand liggende vergelijking. Het timbre van de zanger ligt wel in de buurt van Michael Stipe, en ook de muziek ligt wat in hetzelfde straatje. Maar hier en daar doet het me ook een beetje aan Live denken. Zeker Tiger The Lion kon zo op een plaat van die band staan.

Hoewel het album goed klinkt is het allemaal wel wat braaf. Nergens een weerhaakje te bespeuren. En de productie laat de gitaren ook nergens spetteren. Terwijl de riff van bv. Train Overnight zich daar wel toe leent.

Het album sluit erg aan bij het beeld dat ik heb van college rock. Brave muziek maar met goed gemaakte nummers.