Skip James - Today! (1966)

Een beetje een vergeten blues-artiest, helaas, want dit is in ieder geval een magnifiek album. Tijdloze delta blues, dat op dit album lekkerder klinkt dan bijvoorbeeld de verzamelaar van Robert Johnson (Skip James heeft deze nummers in de jaren '30 ook al eens opgenomen!). How Long (Blues) is werkelijk prachtig, wat een doordringende stem had deze man toch. Ook mooi is de afwisseling, Skip speelde zowel de gitaar als de piano, en zo overtreft hij Robert Johnson ook enigszins, omdat het daar nog wel eens eentonig wil worden. Verder wil ik absoluut niets afdoen van Robert Johnson, dat is natuurlijk een echte blues-held, maar ik luister nou eenmaal iets liever hiernaar.

Wat een schit-ter-rend album is dit.

Opnamekwaliteit is ook zeer genietbaar.

De nummers van deze plaat stammen uit de jaren 30. De oorspronkelijke opnames waren erg slecht, maar zijn in de studio toch behoorlijk opgepoetst.
Als je een artiest als Skipp James hoort, realiseer je jezelf hoe enorm invloedrijk hij is geweest, in ieder geval binnen de stroming die hij vertegenwoordigd. Mensen als Clapton, Mayall, BB King etc. hebben heel goed naar hem geluisterd.
De nummers zelf, die soms nog uit de slaventijd stammen, zijn ongeloofelijk goed bewaard gebleven. Zo athenthiek hoor je het nu nooit meer.

Ik heb deze plaat niet, maar het lijkt mij dat dit jaren 60 opnamen zijn, niet de jaren 30 opnamen. (1931 om precies te zijn)

Dit album werd opgenomen in januari 1966.

Fijne, energieke bluesplaat van Skip James, die het merendeel van deze nummers in de jaren '30 al eens opnam, maar omwille van de slechte opnamekwaliteit, kwam daar niet veel uit voort, al moet gezegd dat het een erg invloedrijke artiest is geweest.

De reputatie die hij onder muziekliefhebbers had, zorgde ervoor dat hij, nadat o.a. John Fahey hem op het spoor kwam (hij lag in 1964 in een ziekenhuis in Mississippi), samen met Son House zowat verantwoordelijk was voor een heuse blues-revival in de States. In januari 1966 nam Skip James deze songs opnieuw op, ditmaal in een professionele omgeving, met Today als prettig resultaat.

James wisselt stemmig gitaargetokkel af met bluesy pianospel om zijn stem, die opvallend hoog klinkt, te begeleiden. Het zorgt wel voor variatie, en die is eigenlijk ook wel nodig, want met ruim 3 kwartier is deze plaat wat aan de lange kant (daarvoor weet James me, in tegenstelling tot andere bluesmuzikanten, op vocaal vlak net niet genoeg te enthousiasmeren).

Maar goed, fijn om op de achtergrond te draaien, en af en toe mee te deinen op de trage ritmes van de muziek.

3,5 sterren

Volslagen unieke, rauwe, ijle blues.
De falsetto van Skip James gaat door merg en been.