Ambrozijn - Naradie (2000)

Die Ludo Vandeau heeft toch zo'n prachtige stem... En dat gecombineerd met de mooie, nostalgisch klinkende melodieën en surrealistische teksten maakt dit voor mij een bijzonder mooie Cd (en Kabonka idem).

Deze cd al een tijdje in de kast, maar pas nadat ik Kabonka veel gedraaid heb en daarover ook geschreven op MM deze plaat maar weer eens ontleed. Dat is altijd wel gevaarlijk, om terug in de tijd te gaan. Groepen ontwikkelen zich en dus kan het mee- of tegenvallen. Bij Kabonka was ik diep onder de indruk, mede door de inbreng van Gabriel Yacoub. Voor mijn gevoel zorgde hij er voor, net als een goede coach, dat juist dat stapje gemaakt kon worden tot excellente folkgroep. Deze cd was dus voor die met Yacoub. Ambrozijn de vlaggendragers van de folkrevival in België met Fluxus en Lais in de jaren 90 is na hun debuut terecht gekomen bij een major label Virgin. Wat doet dat met deze muzikanten. Eigenlijk niet erg veel. Ze leveren een puik stukje werk af, absoluut niet commercieel. De stem van Ludo Vandeau is prachtig warm en muzikaal zit alles goed in elkaar. Er zijn ook eigen nummers bij, zodat men meer afstand neemt van het puur traditionele geluid. Dat pakt goed uit. De opvolger is voor mij qua niveau een treetje hoger, ook afwisselender, zeker muzikaal. Toch geef ik deze ook 4 sterren. Want het niveau is echt hoog en ik vind dat Ambrozijn toch echt met kop- en schouder uitsteekt boven veel vergelijkbare groepen uit die tijd. Je merkt dat ze er zin in hebben en als relatief jonge honden durven ze risico's aan te gaan. De plaat is over het algemeen intiem, rustige nummers met minimaal percussie. Enkel op één nummer waarbij indiase percussie te horen, maar ook dat is heel subtiel. Jammer dat ze maar 10 jaar bestaan hebben. Ik moet toch ook de andere cd's van deze groep op de kop tikken. En wie weet komt er nog een keer een come back. Het avontuur bij Virgin heeft trouwens maar een cd geduurd, daarna weer terug naar het vertrouwde folk label Alea.