Jan Garbarek & The Hilliard Ensemble - Officium (1993)

Vind het verkeerd dat dit tot jazz wordt benoemd. Het wil toch niet zeggen dat er in een werk een tenorsaxofoon voorkomt het meteen jazz is?
The Hilliard Ensemble, een mannen quartet, zingt hier op een hedendaagse manier (het zijn gregoriaanse zangen). En dit gaat erg goed samen met de erg mooie stukken van Jan Garbarek. Niet gemakkelijk. Wel erg mooi.

Iets te zwaar om luisteren heb ik geconstateerd. Ik ben niet zo voor gregoriaanse zang. Althans; ik vind het niet boeiend om er een cd lang naar te luisteren. Ben er mee vertrouwd maar heb het nooit echt kunnen appreciëren.

Draai dit nadat ik eerder Dead Can Dance "Aion" heb gedraaid; platen sluiten mooi op elkaar aan qua sfeer. Was eigenlijk ook benieuwd of dit album op de site zou staan.

Is inderdaad geen pure jazz, maar (destijds 93'- '94) een vrij experimentele samenwerking tussen een jazzsaxofonist en een Gregoriaans zanggezelschap. Moeilijk te labelen.

Nee, maar de sax improviseert wel over de oude gezangen die door het Hilliard Ensemble worden gezongen.

Ik weet niet wat ik hiervan moet vinden. Garbarek speelt met veel gevoel. Zeker mooi. En het Hilliard Ensemble is natuurlijk geweldig goed; absolute top wat betreft de uitvoering van middeleeuwse religieuze muziek (en ook bekend van de samenwerking met Arvo Pärt).

Maar naar mijn gevoel gaat de sax van Jan niet samen met de serene gezangen van het Ensemble. Alsof de koster tijdens de opruimwerkzaamheden na de heilige mis een CD van het Hilliard Ensemble heeft opgezet en de pastoor zijn sax te voorschijn haalt en er wat partijen over heen speelt om te genieten van de mooie akoestiek in de kerk.

Op een of andere manier past de muziek niet echt bij elkaar. Althans zo ervaar ik het. De klank van de sax en de gregoriaanse gezangen contrasteren wellicht teveel. Daardoor ontstaat er m.i. niet echt een synthese tussen het saxofoonspel en de gezangen dusdanig dat de muziek naar een hoger plan wordt getild, d.w.z. naar iets nieuws dat echt interessant is om naar te luisteren. Het blijven gewoon middeleeuwse gezangen met daaroverheen het spel op de sax. En als ik middeleeuwse vocale muziek wil horen, dan geef ik toch de voorkeur aan een andere CD van het Hilliard....zonder Jan.

Ik moet dit nog wat vaker horen, maar ik denk niet dat dit voor mij gaat werken. Het komt op momenten ook wat kitscherig/kazig op mij over. Wellicht was de samenwerking met het Hilliard Ensemble boeiender geweest als Garbarek eigen composities had genomen, uitgevoerd door bv. een blaasensemble en met een vocale omlijsting van het Hilliard Ensemble.

Overigens is vorig jaar een vervolg op dit project verschenen: Officium Novum. Stond nog niet op de site, maar heb ik toegevoegd. Met ook composities van Garbarek zelf en van Arvo Pärt. Die moet ik nog beluisteren. Wie weet gaat het kwartje alsnog vallen.

Ik zou het inderdaad ook niet onder jazz scharen. De basis is de sacrale koormuziek uit de middeleeuwen, meest van 'anonieme' oorsprong. Dan drie werken van De Morales en van de wat bekendere La Rue en Dufay beiden een stuk.
Garbarek soleert er bescheiden doorheen. Maakt het niet tot jazz maar wel tot een boeiend album!

Toch wel een bijzonder sfeervolle cd. Maar ten dele ben ik het wel eens met Chameleon, de saxofoonpartijen zouden er zomaar overheen "geblazen" kunnen zijn en klinkt ook af en toe wel erg prominent aanwezig, allesoverheersend. Maar....een origineel idee was het wel: gregoriaans met sax.

Een klassieker kun je het nu wel noemen. De kritieken gaan twee kanten op, een groep,vindt het jaar dat Jan Garbarak door het prachtige gezang heen fluit, de andere groep waarder juist deze combinatie. Het is inderdaad apart, maar het heeft wel wat. Het maakt het net allemaal wat spannender. Hoewel Hilliard Ensemble natuurlijk,de top is qua zingen, van middeleeuws tot Arvo Part en eigenlijk niets extra's nodig hebben.
Er zouden nog twee samenwerkingen komen.
Een mooie plaat.