De Kreuners - Originele Hits (2000)

In deze serie zijn alle artiesten opgenomen die wat betekend hebben in Vlaanderen, dus konden ook de Kreuners niet ontbreken.
Zeker geen slechte dwarsdoorsnede van hun grillig oeuvre.

****

De Kreuners horen idd. in de "Essential" collectie thuis, maar dan niet met draken zoals de laatst drie nummers!! Jongens toch, zo slecht...

Dus: tot en met 10 een zeer goeie verzamelaar... maar dan begint de marteling voor de oortjes.... Dat men die drie dieptepunten als essentieel beschouwt gaat mijn petje te boven....

Dan had ik in plaats daarvan liever bvb. "Verliefd of Chris Lomme", "Dans Der Onschuld" of "Kom Terug Ik Mis je" gehad....

maar goed... toch een 3,5

Voor budget verzamelaars wil ik mild zijn.
Maar dat men voor een Best of De Kreuners
voor de zoveelste keer volop van heropnames
gebruik maakt, is een bedroevende praktijk.

Tracks 1 tot 7 zijn in 1991 heropgenomen versies voor dit album.
De Kreuners - Het Beste van de Kreuners (1991)

* Ergens in 2003 *
Ik kom thuis en zie een album liggen op m'n bureau: Het Beste Van Soulsister.
M'n moeder had die blijkbaar gekregen bij Het Laatste Nieuws, en kon er zelf niet veel mee aanvangen. Toen ik het boekje opende zag ik dat het ging om een collectie die zich focuste op Belgische en Nederlandse artiesten; iedere week zou er een nieuw exemplaar verschijnen.

Dat Soulsister niet echt bijblijvend is, en dat Het Laatste Nieuws een marginaal tabloïd is, wist ik toen nog niet (cf. ik was toen een jaar of negen). Vrolijk stortte ik me op het album, en na wat zeuren bij de ouders werd er beslist de reeks te volgen. De actie zou blijkbaar goed in de smaak zijn gevallen, want in 2004 kwam de krant aanzetten met een vervolg - niet echt tot jolijt van m'n ouders hun portefeuille.

Terugkijkend op die albums, die nog alle twintig in m'n kast liggen, constateer ik vooral dat die fase belangrijk is geweest in m'n muzikale zoektocht. En nog steeds zijn er op bijna ieder album (cf. los van de echte zwaken namen als Gunther Neefs) wat nummers waarvan ik kan genieten. Eén van die albums heeft zelfs doeltreffend gewerkt; een grote interesse opwekken voor de artiest in kwestie, en zo de verdere discografie uitpluizen. Ik heb het over Boudewijn De Groot, wat samen met Spinvis waarschijnlijk m'n favoriete Nederlandstalige artiest is geworden.

Enkele van die compilaties zouden verschijnen op officieel 'Essential' album, waaronder deze - die ik gisteren heb herbeluisterd, toen de deugddoende warme stralen van de douche mijn avond goed inzette.

* Doe De Kreun *
Een 'best of' moet je natuurlijk niet enkel beginnen te bekritiseren op compositioneel niveau, het draait evenveel om het overzicht dat de cd zou moeten geven. Bij deze vind ik een 3* wel passend:

Nummer Eén was zo +/- hun eerste nummer.

Nee Oh Nee en Zij Heeft Stijl zijn de songs die het meeste zijn bijgebleven van hun luchtig, vermakelijk debuut 's Nachts Kouder Dan Buiten

Layla, Het Regent Meer Dan Vroeger en Cous-Cous Kreten zijn de bekende namen van hun opvolgers, die een meer ontwikkelde en diepgaandere sound aannemen.

Ik Dans Wel Met Mezelf: de Billy Idol-cover, die ook de weg vond naar het grote publiek, wordt ook vermeld.

De albums Dans Der Onschuld en Knagend Vuur worden wijselijk genegeerd, men schakelt over naar de 'hit-machine' in de Kreuners hun discografie: Hier En Nu;
Ik Wil Je, de über-klassieker (onterecht), Nu Of Nooit en Maak Me Wakker mogen niet ontbreken natuurlijk.

Je hebt geen goed overzicht van de band als deze tien kreunen ontbreken. Tot zover geslaagd dus, want of deze klassiekers en hits allemaal wel zo sterk zijn is gewoonweg een andere discussie.

Maar de overblijvers zijn onnodig en zwak. Dan nog liever een onbekend maar geslaagd nummertje vanop De Dans Der Onschuld, dan de meligheid van de albums 'De Kreuners' en 'Pure Pop' . Wat de band daar laat horen is niet enkel ondermaats op tekstueel vlak, maar mist ook iedere vorm van originaliteit en energie.
Ook missen er wel wat nummers (cf. 'Verliefd Op Chris Lomme', 'Kom Terug Ik Mis Je', ' ...). Daar gaat het dus de mist in. Het overzicht is iets te zeer gebaseerd op een fenomeen dat we nogal veel zijn bij 'low-budget' verzamelaars: 'de discografie overlopen, en de singles eruit pikken'.
Over het feit dat de track-list wat voorspellend was, en ik liever 'es nummers als Meisje of Mijn Laatste Sovjet zie, valt niet te discussiëren: een 'doordachte compi' bevat meestal niets durvends, laat staan deze 'cheap-selled-introduction'.

Een 3/5 dus voor de samenstelling.
Feit is wel dat er met deze nummers in die jaren een heuse Kreuners-mania ontstond in België. Terecht of onterecht?

Ah, ik blijf erbij dat er zovele Nederlandstalige bands zijn die veel meer te bieden hebben.
Niet dat ik me stoor aan de 'basissound' van De Kreuners, maar sommige niemendalletjes zijn onterecht (te) bekend geworden. Veelal zijn de teksten van de latere Grootaerts nummers ondermaats, en ligt de speelsheid van de vroegere composities er iets te dik op.

Dan is er natuurlijk ook de andere kant: live kunnen ze absoluut wel overtuigen - de vitaliteit druipt ervan af. En ook kan ik niet ontkennen dat de meer melodieuze en droevige nummers
Het Regent Meer Dan Vroeger en Cous-Cous Kreten me iets doen, net als de opzwependheid van liedjes als Nummer Eén en het af en toe geniale gitaarwerk die er subtiel is binnengeslopen...

De Kreuners situeren i/d Nederlandstalige branche (cf. Jan De Wilde, Raymond v/h Groenewoud, ....):
Qua bekenheid hoger, o.v.v. kwaliteit lager...

En dan moet je weten, Ferre, dat tracks 1 tot 7
in 1991 herwerkte versies zijn van de originele hits.

Een truc van EMI om de rechten te verwerven over die songs.
Ze deden het ook bij Bram Vermeulen en Raymond bijvoorbeeld.

Die originele versies zijn enkel op CD verkrijgbaar geweest
op de in 1990 verschenen en al lang uitgeputte vier eerste albums.

Al vermoed ik (maar ik ben niet zeker) dat de belpop collectie van de jaren 80
(van Universal) Nummer Eén en Ik Dans Wel met Mezelf in originele versie aanbiedt ...

Handige info.

Ik heb naast deze verzamelaar ook die van 25 jaar de Kreuners in huis en ik dacht altijd dat hier dus de originele opnames op stonden. Meer zelfs, ik kende enkel deze versies en had er geen flauw benul van dat het om heropgenomen versies ging.

Sommige nummers zijn heropgenomen, andere kregen enkele overdubs of zijn hermixt.

Je hoort het verschil het beste in Zij Heeft Stijl, Layla en Het Regent Meer Dan Vroeger.

Op Linkerwoofer de afgelopen zomer was het eindelijk dan zover: ik zou De Kreuners live zien. Geen idee waarom dat als zo'n gemis in mijn concertoeuvre aanvoelde, maar het is zo'n band die iedereen wel gezien heeft en mij waren ze nog altijd ontglipt. Een concert waarbij het publiek overduidelijk veel zin had (met uitzondering van een paar idioten die na elk nummer Ik Wil Je begonnen te zingen) en waar ze de ene na de andere knaller achter elkaar speelden. Het verbaasde me hoeveel nummers ik eigenlijk nagenoeg woord voor woord kon meezingen en af en toe zelfs een "juist, dat is ook nog van hen"-momentje. Ik realiseerde me nadien dat ik nog een verzamelaar van de Belgische rockers in huis had en besloot die maar eens wat meer draaibeurten te geven. Het is wel een andere editie dan deze, het gaat om een kranteneditie, maar wel exact dezelfde tracklist. Een tracklist waar ik niet zo heel tevreden mee ben. Nummers als Verliefd op Chris Lomme ontbreken en de laatste 3 nummers zijn wel volledig inwisselbaar in vergelijking met al hetgeen eraan voorafgaat. Wat Komen Moet Dat Komt, We Kleuren de Nacht en Ik Wil Leven zijn dan ook recente(re) nummers. Ergens een fijn idee om toch ook die platen niet te vergeten, want ik heb ook graag dat een verzamelaar een volledig beeld brengt, maar hier ontbreken er toch wel een aantal essentiële nummers. Wat dus best ironisch is voor een album dat zich The Essential noemt. Ik zag dat ze op hun YouTube kanaal een aantal van hun (oude) studioalbums hebben gezet, ik vermoed dat die me beter gaan liggen dan dit.