Els Dottermans & Wim Opbrouck - Ik Val, Val in Mijn Armen... (2007)

Twee goede, wat zeg ik - steengoede - acteurs, maar wat stellen ze voor als zangers?
Geen idee, want ik ken deze plaat absoluut niet; Ik heb wel al Wim met zijn Dolfijntjes zien optreden, dat is altijd dolle pret, maar muzikaal niet altijd even hoogstaand...

Ai, Wim Opbrouck

Ik wist zelfs niet van het bestaan van het album af, maar toen ik aan het "winkelen" was bij mediadis.be kwam ik dit tegen. Ik dacht, toevoegen maar...

Els Dottermans is een prachtvrouw en topactrice... of ze kan zingen wéét ik niet...

Opbrouck: super acteur en fijn mens, maar als zanger kan ik hem een stuk minder appreciëren.... en mijn eerste reactie in diens geval is dan net zoals bij Toon1 "Ai".....

Maar toch wel benieuwd naar deze release

ik ben ook wel benieuwd naar deze plaat, moet hem zeker eens horen

Ik ben dit album ook per toeval tegengekomen in de fnac. Aangezien ik Wim Opbrouck zeer goed weet te smaken als acteur én als zanger (ik denk aan de dolfijntjes) heb ik deze meteen meegenomen. En daar heb ik geen spijt van

Een ongelooflijk creatief werk is dit, met vaak hilarische teksten. Natuurlijk zal dit duo indrukwekkender geweest zijn bij de opvoering in NTGent, maar deze live-opname blijft een zeer boeiende luisterplaat. Ik had er graag bij geweest, maar dit project is om de een of de andere reden aan me voorbij gegaan. En ik ben blijkbaar niet de enige...
De zangprestaties van deze 2 topacteurs mogen er overigens best zijn! Als je Els Dottermans in 'blijf bij je vent' hoort zingen, kan je niet anders dan toegeven dat ze echt kan zingen. En dat geldt ook voor Wim Opbrouck.

Veel van de nummers zijn vertalingen. 'Blijf bij je vent' herkende ik meteen uit het meesterwerk 'the blues brothers' van John Landis.
Nummer 13 bewijst nog maar eens dat Wim Opbrouck het West-Vlaams bijzonder goed onder de knie heeft. 'Abschiedslied' is dan weer een meerstemmig kerkgezang.


Dat kan ook gezegd van dit album. Maar dit is wél een echte sfeerplaat! waarvoor 4,5*

Schitterende herinnering aan de avond in het NT Gent. Muzikaal kent het album z'n hoogtes en laagtes. Els Dottermans staat muzikaal zeker haar mannetje en de combinatie met Wim Opbrouck is geslaagd. Hun Engels komt niet altijd even natuurlijk over maar wat een pareltjes staan op dit album... Ach, geef me het zout, schat!