Nino Rota - Amarcord (1974)

Nino Rota en Fellini zucht wat een stel zijn dat. Zag van de week een docu waar ik werkelijk nog steeds dolenthousiast over ben. Rota had een brainstorm sessie met Fellini waarbij de componist achter de piano zomaar melodie na melodie verzon, in de hoop dat de regisseur iets goed vond. Dit is nog vastgelegd op film. In ieder geval toen hij net de componist wilde verlaten, hij had er immers genoeg van dat ie geen goede melodie erop kon spelen, speelde Rota iets wat hem greep. Meteen zei hij dat hij het in de hele film continu wilde hebben, en dat gebeurde dan ook. Maar dit thema werd door Rota continu zo mooi gebruikt, in zulke mooie variatie, dat het gewoon pure schoonheid werd.

Kreeg een mail van iemand die dacht dat het enkel het thema in iedere track zou betreffen... Nee, het is veel meer dan dat. Veel variatie, vrolijkheid, en ook variaties van het thema. Heerlijk komische, vrolijke tempo's, meloddieen, orgels, accordeon, opgetogen piano, saxofoon....