The National Bank - Come on over to the Other Side (2008)

Hier kijk ik best wel naar uit. Vorig jaar ontdekte ik The National Bank toen ik zag dat Thomas Dybdahl, een artiest die ik erg kan waarderen, deel uit maakt van deze Noorse band. Het is een kruisbestuiving van onder andere Jaga Jazzist, Susanna & The Magical Orchestra en Bigbang (een band die ik ook iedereen mag aanraden) en natuurlijk Dybdahl. Meerdere malen is deze band geeerd met kreten als ''de superband van Noorwegen'' dus er wordt dan ook halsrijkend uitgekeken naar dit tweede plaatje van de band. En waarom ook niet; het debuut was werkelijk fenomenaal te noemen. Lekkere zoete pop gecombineerd met een beetje electronic, dromerige synths en natuurlijk de stem van Dybdahl die menigeen doet wegdromen. Met Come on over to the Other Side brengen ze dan eindelijk ook hun plaatje officieel in Europa uit, gezien ook de band een paar keer langskomt in ons landje (Amsterdam en Groningen). Gelukkig, want niemand mag deze band missen. De singles Family en Let Go verraden al een beetje dat we niet per se iets vernieuwends gaan horen en dat de sound een beetje gelijk blijft aan het debuut, maar dat we zeker weer kunnen gaan genieten van dit nieuwe pareltje. We moeten nog even een paar weekjes wachten, maar ik heb het album in ieder geval alvast in bestelling gedaan. Ga ze horen zou ik willen zeggen.

ze komen in vera, groningen

jongnens en meisjes:
BEGIN HIER NOOIT AAN!!!!!!!!!!
heb hem gekocht in de uitverkoopbakken.
en hij is zo slecht,vooruit nog een 0,5 voor opener home een lekker swingend nummer maar de rest: zo slecht!

wat vind je er precies slecht aan? En waarin verschilt Home van de rest?

Ik vind het een lekker toegankelijk album, met fijne jazz en soulinvloeden. Niet zo goed als album nummer 1, maar wel een waardige opvolger.

Ook ik kan me niet echt (of is het echt niet?) vinden in de uitgebakken mening van onderstaande user. Naast het feit dat ik het solowerk van Thomas Dybdahl op zich zelf staand al erg kan waarderen, moet ik ook zeggen dat met The National Bank een verfrissende weg wordt ingeslagen op het gebied van pop. Het eerste album - wat overigens nog steeds de betere is van de twee - wist veel te lenen van bands als Radiohead en dit album probeert dat juist te ontkrachten. Nummers als Let Go en de verrassende 'discostamper' Make It Burn maakt de muziek van The National Band nog meer bijzonder dan voorheen. Dit album afschepen met een 0.5* is absurd, al helemaal als je die mening niet eens fatsoenlijk weet te onderbouwen.

Meningeen 'muziekliefhebber' moest beter weten. Een stap terug op het debuut is het wel, maar de toekomst zal ongetwijfeld nog moois brengen van The National Bank.

Oh wacht eens, nu ik naar het profiel van midnight bloom kijk, snap ik het wel. 14-jarigen die naar pubermuziek als Arctic Monkeys en Fall Out Boy luisteren zijn niet echt de doelgroep van deze band.

Wel een beetje raar om anderen dan te adviseren hier nooit aan te beginnen, terwijl het toch duidelijk is dat er ook genoeg hoge stemmen voor dit album zijn gegeven. Daar klopt dan toch iets niet.

Goed om te lezen, vond het gemiddelde al zo laag. Maar dat komt dus door die uitbijter...

Heerlijke plaat dit. Thomas Dybdahl met de broertjes Hornveth van Jaga Jazzist, oftewel een mooie popplaat met veel rafelige jazz-randjes. Zanglijnen die niet lijken te kloppen, maar na een paar luisterbeurten toch op hun plek vallen. Rare wending die eigenlijk niet in popmuziek thuishoren. Electronische toevoegingen die het album net een beetje meerwaarde geven.

En een geweldige afsluiter...

Prachtig concert ook gisteren in de Melkweg, al was het jammer dat de CD's na afloop vrijwel direct uitverkocht waren en ik net te laat was...

Zeker een kandidaat voor mijn eindejaarslijstje. En nu snel dat debuut en al het solowerk van Dybdahl uitpluizen.

Hm! Ook al ontdekt. Was er elders een stukje over aan het tikken. En stukje onder m'n copy/ paste gezet voor hier. En ga het plakken ook. Al is het maar om dit erg fijne album te 'bumpen'.

'The National Bank' is een gelegenheidsband samengesteld met de betere en bekende artiesten uit Noorwegen met 'Thomas Dybdahl' als zanger. In Noorwegen kregen ze dan ook het label 'Superband' opgespeld. En terecht! De naam van het gezelschap vind ik dan ook erg mooi gekozen. Overigens is Dybdahl live echt een feestje. Vorig jaar in het Frits Philips muziekcentrum tijdens het 'Naked Song Festival' een seated concert van hem bijgewoond. In het begin iedereen braaf zitten, aan het einde van dit te korte optreden stond/ zat ik samen met 100 anderen (de eerste twee rijen) bij hem op het podium. Was erg indrukwekkend om vanaf daar de overvolle zaal in te kijken. Heb Dybdahl vaker live aan het werk gezien en geeft met z'n optredens echt een positieve vibe.

En Herman, hoe ver ben je met zijn solo werk? Zit werkelijk geen slecht album tussen. Al heb ik zelf ook nog niet gestemd op/ geschreven over zijn solo-albums. Maar goed, ik schrijf hier dan ook nog niet zo lang. Ben pas uit 'lurkstand' ontwaakt.