Twaalfde studioalbum van Loudness met de volgende line-up: Masaki Yamada (zang), Naota Shibata (bass), Hirotsugu Honma (drums) en Akira Takasaki (gitaar). Munetaka Higuchi (drums) en Taiji Sawada (bass) waren in 1993 vertrokken en de groep was bijna gesplit, dus dacht enig overblijvend stichtend lid Akira Takasaki “niet van wakker liggen, anderen en beteren in de plaats”.
Genoeg achtergrondinformatie, over naar dit album: kort en bondig gezegd is dit een album om te laten liggen: weinig geïnspireerd en eigenlijk saai. Opener Howling Rain is een oersaaie albumopener en werkelijk nietszeggend: het klinkt meer als een slechte imitatie van Pantera. Alle nummers weeral op hetzelfde tempo met weinig tempowisselingen en die onderling inwisselbaar lijken, behalve dan volgende lauwe lichtpuntjes: Eyes of a Child (hoewel die laatste minuut er te veel aan is) en Paralyzed (hard en snel nummer zoals ik ze graag hoor).
Gitarist Akira Takasaki lijkt ook het noorden kwijt te zijn (waar blijft het lekkere vettige en prettige gitaarwerk). Geen wonder dat ze na dit album drie jaar gewacht hebben met de veel betere opvolger Ghetto Machine, want hier was het vat af...