Level 42 - Gold (2005)

Level 42 was zeer succesvol in de jaren '80 met hun aanstekelijke funkpop met de kenmerkende bas van Mark King.
Een volledige compilatie met al hun hits waarvan ik "Love Games", "Hot Water" en "Lessons in Love" de beste vind.
Na track 20 gaat het echter bergafwaarts.

Uitstekende verzamelaar. Mijn broer kocht 25 jaar geleden (naast Staring at the Sun) Level Best, waardoor ik die nummers goed heb leren kennen. Nadat ik ze in 2014 op een festival had zien optreden, vond ik het tijd om zelf iets van de band aan te schaffen. Dit is een uitgebreid overzicht die voor een spotprijs te verkrijgen was. Alle nummers van Level Best staan hierop, de meeste in fijne langere versies (Love Games! It's Over!) met daarnaast ouder en nieuwer aanvullend materiaal waaronder het toffe Guaranteed. De laatste 2 tracks zijn solonummers van Mark King; deze hadden ze wat mij betreft mogen inruilen voor bijvoorbeeld Two Hearts Collide, maar dat neemt niet weg dat dit een van de meest complete compilaties van Level 42 is.

Wat mij betreft ,mooiste compilatie Album van Level 42
Waarom juist deze ? ....Wat Rumour hiervoor ook al schreef, hun mooiste werken staan er allemaal op,maar dan wel in de volledige tijdsduur ,dus de onverkorte albumtracks,wel zo prettig en dat noem ik pas echt volledig ,en dan ook nog eens in chronologische volgorde van uitgave,wat mij betreft moest dit samengevat een verplichting worden voor samenstellers van zulke overzichten
Het regulaire album Running In The Family('87) was een van de eerste CD's die ik ooit kocht,en vind hun Pop Rock Funk geluid nog steeds geweldig ,Level 42 blijft voor mij altijd onlosmakend muzikaal onderdeel van de '80,s
Mijn Favo's ...Love Games / Hot Water / It's Over / Lessons In love / Something About You

Voorlopig heb ik alleen de verzamelaar 'The Very Best Of' uit 1998: 1 schijfje met de grote hits in chronologische volgorde. Intussen heb ik ontdekt dat deze alleen de singleversies bevat en niet de langere albumversies. Toch een ontgoochelende vaststelling. Vroeger lette ik daar niet op, nu wel. In die mate zelfs dat het me stoort. Via Spotify ontdek ik de langere versies en die bieden vaak meer. Neem 'Heaven in My Hands': de extra 30 seconden bieden meer gitaar, wat op dit nummer zo essentieel is.

Deze 'Gold' is dan een betere keuze, want hier staan de albumversies chronologisch op en er komt ook minder bekend werk aan bod. Op het einde staan 2 nummers uit Kings 2 soloalbums, maar het eerste ervan (1984) doorbreekt de chronologie, het tweede niet (1999). Van het minder bekende werk zou ik soms een andere keuze maken; vooral de oudste instrumentals ontbreken.

Er is ook 'Collected' (2016): die bevat de singles van de recentste albums ('Gold' niet), maar bevat wel weer alleen singleversies. Er is een extra 3de cd met de langere versies, maar die waren beter gewoon aan bod gekomen zonder de singleversies. Sommige ervan zijn dan heel speciale versies en dat is ook jammer.

Conclusie 1: 'Gold' is de beste keuze, maar moet aangevuld worden met het recentste werk en hier en daar een ontbrekend nummer (vooral instrumentals worden genegeerd). Persoonlijk mis ik ook 'Essentials' van de eerste soloplaat, maar ik begrijp dat een nummer van 18 minuten niet op een verzamel past.

Conclusie 2: de beste verzamelaar maak je zelf!

Nou, voor de écht lange versies moet je natuurlijk deze hebben. Die bevat vrijwel alle 12 inch singles die de groep ooit uitbracht en is daarmee een unieke verzamelaar. Prachtig als je ervan houdt en Level 42 was voor dit medium inventief genoeg om de nummers zó op te rekken dat het niet al te monotoon of vervelend werd. Maar toegegeven: dat is er echt een voor de die-hard fans of liefhebbers van 12 inch versies in het algemeen.

Afgezien daarvan is dit volgens mij inderdaad wel de meest complete verzamelaar van Level 42 die je uit het gigantische aanbod kunt kiezen. Met als belangrijkste voordeel, zoals Rumour en goldendream hierboven al aangeven, dat het in alle gevallen gaat om de albumversies van de nummers. Ik heb het niet echt geturfd, maar volgens mij zijn er maar weinig verzamelaars van deze groep waar dat voor geldt.

Inderdaad is er weinig nadruk op de instrumentals van de vroege albums, die ik naast de betere singles tot de hoogtepunten in het oeuvre van deze popfunk-band reken. Da's jammer en geeft een wat vertekend beeld van wat deze band in huis heeft. Maar voor het overige is dit een prima dwarsdoorsnede die alle bekendere nummers bevat die er werkelijk toen doen.

Er staat toch een singleversie op, nl. van het nummer 'Tracie', maar in dit geval is dit niet erg.