Acrostichon - Engraved in Black (1993)

Ach, dit is echt zo'n release waarop je hoort dat Death metal geëvolueerd is uit een mengsel van Punk en Thrash. Die zang is echt zo'n rotte, bbijna gutteral punk stem. Er word veel te veel aandacht gegeven aan de solo's. Verder word er gewoon te veel geput uit teveel stijlen en ideeën, waardoor het plaatje niet helemaal lekker klinkt. Ook de lengte van de nummers is te lang, dat komt vooral omdat men doom/death achtige stukken hebben ingebouwd, maar dat voegt eigenlijk niet zo veel toe. Alleen dat het allemaal wat minder stevig in de schoenen staat. Je hoort duidelijk dat ze zich nog moeten doorontwikkelen op een stijl, want dit brouwsel van stijlen is duidelijk niet aan hun besteed.

Hmm, ben het niet echt met je eens lambf. Deze band had in het begin juist een heel eigen en herkenbaar geluid. Er zijn echter wel wat duidelijke invloeden van Autopsy te ontwaren.

Teveel aandacht voor de solo's? Dat mag best wanneer het briljante gitaristen als Richard Schouten en Jos van der Brand betreft.

En de lengte van de nummers vind ik geenszins storend. Niet alles hoeft in een 3 minuten format gegoten te worden.

Klassiek Nederlands metaal, dit.

Gewoon heerlijke death metal van eigen bodem. En Corinne hé geweldig!