Jonquil - Lions (2007)

De slaapkamer wordt - je zult het misschien niet geloven - steeds vaker gebruikt voor muzikale doeleinden. De zogenaamde slaapkamer opnameprojecten (bedroom recording projects) zijn tegenwoordig helemaal 'hip' in de alternatieve hoeken van de music scene. Zo begonnen grootheden als Devendra Banhart en Zach Condon (Beirut) ook ooit in de slaapkamer met het in elkaar zetten van lo-fi muziekstukken. Ook de heren van Jonquil uit het Engelse Oxford zijn onlangs begonnen met hun nieuwe slaapkamer project. De titel? Lions, het tweede album van de zes heren. De sound van het plaatje ligt niet eens zover af van het eerder genoemde Beirut. Al helemaal niet wanneer de akoestische liederen plots overspringen naar licht bombastische stukken met instrumenten als trompetten, violen en klokkenspellen. Pas dan zien we dat Jonquil zich sterk laat beïnvloeden door bands als Akron/Family, Stars of Lid en The Microphones. Want Jonquil mag graag snoepen van andermans ideeën. Wat te denken van het titelnummer Lions, vrijwel een identieke combinatie van Beirut en Yeaysayer met herkenbare accordeonpartijen en een schreeuwerige, gospelachtige manier van zingen. Het klinkt erg fijn in de oren en zoals ze zeggen; beter goed gejat, dan slecht bedacht.

Een beetje inspiratie had Jonquil op haar tweede plaat geen kwaad gedaan. Veel leunt de band tegen haar muzikale helden aan en dat is toch jammer, gezien de heren met een variëteit aan instrumenten meer uit de kast kunnen halen. Om te zeggen dat alles al is uitgevonden in de muziekwereld lijkt me een deprimerend perspectief. Want ook Jonquil heeft zo momenten die verrassend aanvoelen. Het zijn vooral de akoestische nummers, zoals Magdalen Bridge en Subtle Trains die de band een eigen identiteit kunnen geven. Ik kijk dan ook graag uit naar een toekomstige nieuwe plaat met hopelijk een standvastere sound. Maar je kunt er niet om heen dat Beirut/Yeaysayer een verdomd sterke combinatie maakt.

3.5* voor een plaat die heel wat potentie heeft, maar dat niet optimaal weet te laten zien. Ik ben benieuwd wat Jonquil in de toekomst voor ons in petto heeft.

Geweldig album! Het lijkt inderdaad een beetje op Beirut, alleen dan wat minder dramatisch en wat experimenteler. Liedjes als Lions en Lily zijn geweldig. En dan staat Parasol er nog niet eens op. Heerlijke plaat! 4*