In 2002 bracht dit Japans gezelschap deze Biosphere uit, één jaartje na de tweeling uit 2001: Pandemonium en Spiritual Canoe. Een beetje een te snelle opvolging van albums kan maar twee dingen betekenen: heel veel inspiratie of het ijzer smeden terwijl het heet is. Op dit album spelen volgende mensen: gitarist Akira Takasaki, zanger Minoru Niihara, bassist Masayoshi Yamashita en drummer Munetaka Higuchi (RIP). Het derde album ook na de terugkeer van de oudgedienden. Veel meer valt er niet over te zeggen: het geluid is loodzwaar, de zang is in het Japans en er wordt driftig gemusiceerd. Akira steelt zoals meestal de show met zijn loodzware riffs en pijlsnelle solo’s. De beste nummers blijven voor mij deze waar het gaspedaal wordt ingetrapt: Hellrider, System Crush. Ook een bijzondere vermelding voor volgende topper: Wind From Tibet. Minpuntjes zijn The Night Is Still Young (een beetje te simpel) en For You (mijn god, een ballad).