Waylon Jennings, Willie Nelson, Johnny Cash, Kris Kristofferson - Highwayman 2 (1990)

Vier kanjers, hoewel ik niet zo van Willie Nelson houd, en toch vallen hun twee gezamenlijke albums zwaar tegen. Johnny Cash deed het gewoonweg niet zo goed met anderen. Het album dat hij met Bob Dylan maakte is zowel Dylan's slechtste als Cash onwaardig.

Naar aanleiding van de aanschaf van het eerste album heb ik voor een zacht prijsje 'Highwayman 2' ook maar aangeschaft. Op deel 1 stonden een paar echte uitschieters. Bij deel twee kun je niet echt spreken van uitschieters, maar als er een liedje voor in aanmerking komt is dat 'America Remains'.
Verder is het allemaal consistent op hetzelfde niveau. Op deel één zat als afsluiter 'The Twentieth Century Is Almost Over' en dat nummer alleen heeft ze bij mij een halve punt gekost.
Overigens is deel drie ook al onderweg. Daarover later meer.

Ook dit twee album van deze 4 heren zit in de boxset van Cash's Complete Album Collection. (het derde album van deze 4 heren overigens niet.)
En ook nu is best weer een klein feestje om de 4 countryhelden samen te horen maar toch beklijft het allemaal wat minder dan hun eerste album. Echt slecht wordt het nergens, maar er is ook niks wat er boven uitschiet.
Al met al wel voldoende maar daar is het wel meegezegd.

Toch wat minder dan de eerste Highwayman-plaat. De liedjes zijn wel leuk, maar echte sterkhouders ontbreken. Dat maakt dat er een gemoedelijk sfeertje over de songs hangt. Dit album kwam er ook vooral, als ik me niet vergis, omdat de laatste solo-platen van zowel Cash, Jennings als Kristofferson niet al te hogen ogen gooiden (Nelson bleef wel naar behoren scoren).

Dit album deed het meer dan behoorlijk in de charts, al werd het succes van de eerste plaat niet bereikt. De vier gingen wel samen op tournee, al ontstonden er al 'ns strubbelingen tussen Kristofferson en de rest van de groep, omwille van diens politieke overtuigingen, en vooral zijn hardnekkigheid om daar tijdens de concerten openlijk voor uit te komen.

De productie is wederom in handen van Chips Moman, en zit me, net als bij de eerste plaat, wat dwars. Omdat de plaat ditmaal niet gered wordt door enkele fabuleuze songs, krijgt deze dan ook een halfje minder.

3 sterren

Het 2e album van de 4 country helden. En ik vind het weer en alleraardigst album. Tikkeltje minder als het 1e album. De hoogtepunten van dit album zijn voor mij wel Silver Stallion en american remains.

Laag gemiddelde voor deze klassieker hoor. Het vorige album vind ik ook beter maar deze heeft genoeg parels!

Born and raised in black and white, magistraal nummer