The Nitty Gritty Dirt Band - Will the Circle Be Unbroken (1972)

Klassieker van deze band, zou nog een aantal vervolgen krijgen maar deze zou niet meer overtroffen worden. Veel gasten uit de oude country school zoals Roy Acuff, Doc Watson en anderen die toch prima samengaan met de hippies die de Nitty Gritty Dirt band toen waren. Kortom een must have voor de liefhebber.
Vijf sterren!!

Terecht een klassieker. Deze driedubbel-LP is één van de mooiste countryrock (of kunnen we dat 'rock' hier wel weglaten?) releases ooit. Mag dus in het rijtje met o.a. Flying Burrito Bros' "The Gilded Palace Of Sin", The Byrds' "Sweetheart Of The Rodeo" en Gram Parson's "Grievous Angel". Het is een lange zit, maar gaat eigenlijk nooit vervelen. Met name 'I Saw The Light' en 'Grand Ole Opry Song' draai ik regelmatig. Er kwam nog een vervolg, maar dit kun je natuurlijk niet meer evenaren.

Nog twee zelfs, Vol. 2 in 1989 en tenslotte Vol. 3 in 2002 (één van de laatste platen waarop Johnny Cash en June Carter Cash te horen zijn).

Geweldige muziek, al vind ik bijna twee uur toch echt te lang duren. Dan maar in passages beluisteren. Past inderdaad prima in het rijtje dat Down_By_Law al noemde.

Waarom staat deze eigenlijk niet bij de reguliere albums? Is dit live of een compilatie?

Volgens mij is het gewoon een regulier studio album met gastartiesten.

Ah, dat vermoedde ik al. Ik vroeg het omdat ik nooit compilatiealbums luister, dat vind ik vals spelen. Nou, ik ga deze proberen.

Mooi album heur.

En daarmee bedoel ik dus: een schitterende collectie vintage country en bluegrass. Jonge hippe baardmanzen samen met gelouterde seniormusici in één studio. Echt een genot om naar te luisteren.

Afgelopen zomer in de VS deze parel op vinyl weten te bemachtigen. Dit is zes kanten genieten, uitstekende verzameling country en bluegrass, met als klapstuk voor mij het titelnummer.

Afgelopen zaterdag de remaster uit 2002 bij mijn favoriete (en enige) muziekzaak/hangout in Assen gescoord voor een zeer zacht prijsje en ik kan me alleen maar aansluiten bij de vorige users. Zoals Down_By_Law lang geleden al aangaf dat het label 'rock' misschien beter weggelaten kan worden vind ik dat het bluegrassgehalte van de muziek wat groter is dan het countrygehalte. Wat me vooral opvalt is dat alles zo fris klinkt nog, alsof het gisteren is opgenomen. Heerlijk ook dat de dialogen voor en na de liedjes deels op het album zijn terechtgekomen. Favorieten aanwijzen lukt nog niet; ik heb het album nog maar één keer integraal beluisterd. Een voorlopige waardering op 4, maar er is ruimte voor verhoging.

Vraagje Nlkink waar zit die platenzaak in Assen?. Wil ik daar ook eens kijken.

Ik heb je een PM gestuurd, postman.

Heel veel beter wordt het niet; wat een plaat. De later toegevoegde extras met wat studiogepraat zijn ook leuk om te horen, alsof je er middenin zit. Mooi om de (toen al) oudere legendes in topvorm te horen in een steengoede samenwerking met die jonge gastjes. Inmiddels zijn ze zelf een stuk ouder dan die legendes toen waren. Toch maar eens mijn best doen om deze lp's te vinden.

ben niet zo scheutig met het geven van 5 sterren, maar bij deze samenwerking van de Nitty Gritty Dirt Band met al die blue grass en country & western legendes als Roy Acuff, Norman Blake, Mother Maybelle Carter, Jimmy Martin, Earl Scruggs en Doc Watson is feitelijk alles van begin tot eind raak. alles klopt aan dit album.

veel traditionals en klassiekers van dit gezelschap aangevuld met o.a. een 6-tal liedjes van A.P. Carter van de legendarische Carter Family "Keep on the Sunny Side", "You Are My Flower", "Wabash Cannonball", "Wildwood Flower", "I'm Thinking Tonight of My Blue Eyes" en het titelnummer, een 2-tal nummers van Hank Williams "I Saw the Light" en "Honky Tonkin", de klassiekers "Tennessee Stud" van Jimmy Driftwood en "Orange Blossom Special" (E.T. Rouse) en een verrassende cover van Joni Mitchell's "Both Sides Now".

stuk voor stuk geweldige uitvoeringen met prachtige zang muzikaal omlijst met o.a. banjo, dobro, harmonica, mandoline en fiddle. de lead zang van grootheden als Roy Acuff, Mother Maybelle Carter, Jimmy Martin en Merle Travis geeft deze nummers een meerwaarde en zijn op het ontroerende af.

de liner notes bij volume 2 van Holly Gleason (1989) omschrijven het e.e.a. treffend over hoe verbindend muziek kan zijn:

"When The NItty Gritty Dirt Band came to Nashville in 1971 to record "Will The Circle Be Unbroken", they were a ragged bunch of young pop musicians with a penchant for real Appalachian music. That they'd reach out to - and be accepted by - Nashville's ultra-conservative country music community was a revolution in itself. And it proved that a love and respect for good music played well could bridge even the most monumental cultural and generational gaps"