538 Dance Smash 2008 Vol.1 (2008)

Originaliteit is nooit de sterkste kant geweest op deze verzamelaars: ook nu is dat niet anders met het herkauwen van oude hits of het restylen van nummers.
The Launch Relaunched van DJ Jean, De Janeiro van R.I.O., Get Down (Again) van Avant Garde en Trapped van Peter Gelderblom vs. Muzikjunki zijn goede voorbeelden.
In rare bonustracks zijn ze ook altijd erg goed (Konijntje).
Gelukkig ook nog wat leuke tracks in de vorm van Cry for You van September en Uninvited van Freemasons feat. Bailey Tzuke.

24 tracks op 1 cd. Diverse tracks die de 3 minuten niet halen. Ik heb niet het gevoel dat veel dingen er volledig op staan... (en zeer waarschijnlijk is het geen mix-cd)

Allemaal 3 minuten edits, ik geloof er wel in. Heb zelf ook singles waarvan de edit 2:50 duurt en de extended version 7 minuten...

Grappig dat Konijntje hier op staat.

Ik ken hiervan helemaal niks van naam en ik denk dat dat ook niet zal veranderen.
Alles wat met 538 te maken heeft vind ik nl. vrij simpele muziek.

Nou luister ik wel vaak naar radio 538,maar niet voor de muziek,meer voor Rick van Velthuysen zijn programma MiddenInDeNachtRick .Maar weet je wat het is met 538(en andere radiostations),Ze draaien deze nummers zo vaak dat je er van kots gewoon,in het begin is het nog om aan te horen.2,5.Maar goed,wel een leuke verzameling voor 10 jaar later.

Dat nummer van Ron Carrol is echt zo een slecht nummer, niet om aan te horen. Overigens is Uninvited van de Freemasons een slechte eentonige cover van het erg mooie origineel van Alanis Morissette. Cry For You is wel een lekker nummer ja! Net als die van Booty Luv, ik vind Booty Luv sowieso erg goed. Konijntje is wel grappig.

Rick is ook niet meer wat ie geweest is.
Die constante zelfverheerlijking van 'm hangt me langzaamaan m'n keel uit en het feit dat ie als bijna-bejaarde de lollige discjockey uit zit te hangen in de studio met meisjes die de puberfase nog niet/ maar net ontstegen zijn gaat er bij mij ook niet zo goed in.

Ik kon eerst nog wel lachen om die booty calls, leipelingen die hij aan de telefoon kreeg, verzoeken die hij doorschakelde naar Radio 2 en die toeter. Maar nu is de fun er wat mij betreft af. Het is teveel onnozel geblaat geworden.

Ron Carroll - Walking Down the Street

Één van de weinige nummers die ik nog wel trek op deze cd. Zielloosheid ten top met Tiny Dancer als tragisch dieptepunt

Kben blij dat jullie Cry For You wel leuk vinden .

Love Has Gone is trouwens ook een lekker nummer

Het beste nummer op deze zouteloze editie inderdaad.

Ik vind dit ook een beetje een misser. De slechte Dance Smash van 2008 denk ik.